1. Kto przejal pieniadze przeznaczone dla Solidarnosci przez Rzad Stanow Zjednoczonych?

2. Holodomor

3. Szwagier Stalina - zydowski rzeznik Ukraincow

4. Kosher-Nostra                                                                                                                                                                                                                                                                          5. Antysemityzm w Polsce po Oswiecimiu

 6. Jak Moskwa atakowala Watykan

7. Zmagania dwoch demonow zla

 8. Jak dlugo jeszcze Niemcy beda wasalem USA?

9. Pulapka dla Rosji

Kto przejal pieniadze przeznaczone dla Solidarnosci przez rzad Stanow Zjednoczonych?

Sprobujmy odpowiedziec na powyzsze pytanie, postawione kiedys przez swietnego amerykanskiego historyka, znawce problematyki krajow komunistycznych, Richard’a Pipes’a. 200 mln dolarow przeznaczonych, przez rzad USA na pomoc ruchowi Solidarnosc w Polsce, rozplynelo sie gdzies w sieci  CIA, Bank Vaticano, poskie sluzby specjalne, Mossad i Maxwell’a.

CIA jako posrednika w dostarczeniu tych pieniedzy do Polski  wybralo Bank Watykanski.  Arcybiskup Marcinkus watykanski bankier, znany ze skandalu prania brudnych pieniedzy, przyjal z otwartymi rekami dwoch agentow CIA Casey’a i Brenneke, zapraszajac ich na sniadanie w swoim apartamencie w Villa Sritch, gdzie ustalono szczegoly calej operacji.  Pieniadze mialy byc dostarczone przez kilka amerykanskich bankow, w tym Bank of America i City Bank. Brenneke podal specjalne kody przydzielone wszystkim przewidywanym transakcjom. Pieniadze dla tych transakcji  nie mogly pozostawac na poszczegolnych kontach dluzej niz 72 godziny. Srodki finansowe, przeznaczone dla Solidarnosci, trafialy do Vaticano Bank z Banco de Panama, the Panama National Bank, the Standard Bank of South Africa oraz krolewski bank Coutts  w Londynie. Pieniadze te mialy byc nastepnie skierowane do Bank Lambert w Brukseli. Cala procedura  ustalona byla w taki sposob, aby uniknac ‘malego skomplikowanego problemu’ jak to okreslil Casey.

Obawiano sie, ze w przypadku, gdyby rezim gen. Jaruzelskiego dowiedzial sie o tak duzej pomocy finansowej dla Solidarnosci ze strony Waszyngtonu, moglby on zlikwidowac caly ruch zwiazkowy a nawet aresztowac jego przywodcow.

Wedlug slow Brenneke: ‘Trzymanie wszystkiego w tajemnicy bylo nakazem chwili.’

Pozniej stalo sie to przedmiotem starcia pomiedzy doradca Prezydenta Reagana prof. Richardem Pipesem a bylym doradca Prezydenta Jimmy Cartera prof. Zbigniewem Brzezinskim. Pipes przypuszczal, ze duze pieniadze zostaly wytransferowane dla Solidarnosci kanalami znajdujacymi sie w rekach CIA. Pipes zadal od Brzezinskiego odpowiedzi co stalo sie z tymi pieniedzmi, skoro nigdy nie trafily one w calosci bezposrednio do rak Solidarnosci.  Na to pytanie Brzezinski nigdy nie dal odpowiedzi. Niewielka czesc tej sumy, ktora otrzymalo Biuro Solidarnosci w Brukseli, zostala przeznaczona na zasilki dla strajkujacych stoczniowcow.  Wedlug szefa tego Biura Elzbiety Wasiutynskiej (corki dzialaczy NSZ w czasie wojny), pieniadze te otrzymano od miedzynarodowego stowarzyszenia zwiazkow zawodowych  AFL-CIO oraz od National Endowment for Democracy.  Pewna kwote przekazano rowniez przez  organizacje zwana Stanton Group w USA. Pieniadze te pochodzily od amerykanskich podatnikow. Elzbieta Wasiutynska poinformowala nas, ze wladze Solidarnosci nie otrzymywaly wiecej niz $ 200 tys. rocznie i pieniadze te nie pochodzily od CIA.

Brak rowniez jakichkolwiek informacji na temat transakcji tymi funduszami po zmianach ustrojowych w Polsce po1989 roku. Zdaniem naszej rozmowczyni, CIA przypisuje sobie dzialanosc, ktorej nie wykonywalo.  Rowniez Bank Lambert w Brukseli nie odnotowal takich duzych transakcji.

 Co wiec stalo sie z tymi pieniedzmi? Nie po raz pierwszy odpowiedz na takie pytania mozna znalezc w tajnej dzialanosci zydowskich malwersantow finansowych jak np.Robert Maxwell. Maxwell sprzedal Jaruzelskiemu specjalne oprogramowaie Promis, opracowane w Izraelu dla sledzenia dzialaczy Solidarnosci oraz demokratycznej opozycji w Polsce. W 1985 r. Maxwell dostarczyl rowniez to oprogramowanie belgijskiemu kontrwywiadowi Surete de l’Etat. Mialo to miejsce wlasnie w czasie transferu pieniedzy dla Solidarnosci przez Belgie, gdzie mafiozo rosyjski Zyd Semion Yokowicz Mogilewicz  prowadzil operacje finansowe na szeroka skale (Jak pisal o tym dr Raphael Johnson http://www.bibula.com/?p=8530 Mogilewicz wspolpracowal scisle z wywiadem izraelskim Mossadem) Przebywajac w tym czasie w swojej glownej kwaterze w Budapeszcie, Mogilewicz przygotowywal sie do wejscia w swiat finansow w panstwach postkomunistycznych jako ekspert od przestepstw finansowych. W 1985r. Mogilewicz mial rowniez swoje biura w Genewie, Nigerii oraz na Wyspach Kajmanskich.  Maxwell zalatwil mu rowniez paszport izraelski. Maxwell przedstawil Mogilewicza szwajcarskiemu bankierowi, wlascicielowi banku inwestycyjnego w Genewie, ktory mial scisle kontakty z Bank Vatican i Bank Lambert.

Mossad byl pierwszym obcym wywiadem, ktory penetrowal serce Solidarnosci..

Izraelscy agenci wiedzieli o decyzji Reagana dotyczacej przekazania $ 200 mln Solidarnosci juz dwa miesiace wczesniej niz wyslannik Raegana Poggy poinformowal o tym Kardynala Glempa oraz biskupa Marcinkusa. Izraelski agent Nahum Admoni wydostal te informacje od Poggy’ego w czasie obiadu w Paryzu gdzie omawiali sprawy kosciola. Rowniez wspomniany powyzej program Promis zostal wykradziony Amerykanom prze wywiad izraelski.  Zrobil to dyrektor wydzialu operacyjnego Mossadu Rafi Eitan.  Jak pozniej wyznal przeydent firmy Inslaw Bill Hamilton,  ‘Rafi zrobil ze mnie durnia, podobnie jak wielu innych.’ Izraelczycy rozpracowali program Promis, wprowadzajac do niego urzadzenie szpiegowskie.  Eitan wreczyl ten program jako ‘podarunek z Izraela’ polskiemu Zydowi dr Jerzemu Milewskiemu, ktory byl odpowiedzialny za zbieranie pomocy finansowej dla Solidarnosci w czasie jego wizyty w Brukseli.

Arcybiskup Marcinkus urodzil sie i wychowal na przedmiesciach Chicago (Cicero), skad pochodzil rowniez Al Capone.  Przejal od niego wiele gangsterskich metod jak zastraszanie kasjerow w Banku Vaticano lub terroryzowanie biskupow.

Twierdzil, ze zajmuje drugie miejsce po Papiezu na moskiewskiej liscie 10-u glownych celow.  Jednakze, jak na biskupa mial dziwnych klientow jak kasyno z Monte Carlo, firme produkujaca bron Beretta lub kanadyjskiego producenta doustnych srodkow antykoncepcyjnych. Od czasu kiedy objal stanowisko prezydenta banku, Marcinkus powiekszyl inwestycje ponad wszelkie oczekiwania. Do 1983r. depozyty bankowe warte byly dzisiatki miliardow dolarow.  W tym czasie Marcinkus byl juz mocno zaangazowany w masowe finansowe spekulacje, w ktore wciagnal Bank Vaticano. Papiez Jan Pawel II zgodzil sie zrekompensowac straty spowodowane spekulacjami Marcinkusa. W jednym z dokumentow opublikowanych przez Watykan w maju 1984r. stwierdza sie, ze ‘banki miedzynarodowe otrzymaja okolo 2/3 z $ 600 mln jakie pozyczyly Bankowi Vaticano. Z tego $ 250 mln bedzie splacone do 30go czerwca 1984r.’

(Tlumaczyl Bob Rutecky, Los Angeles)

www.european-magazine.com/meses/2004/octubre/ing/investvaticano3.htm

(Gordon Thomas, Gideon’s Spies:  The Secret History of the Mossad)

“HOLODOMOR”

James Perloff

“Holodomor,” albo “mordowanie za pomoca  glodu” rozpoczelo sie w styczniu 1933 roku na Ukrainie. Ukrainskie ziemie staly sie wielkim obozem smierci. Wymarly cale wsie a masowe groby pokryly miejscowy krajobraz. Zniknelo prawie 25% populacji.

W 1933r. administracja, dopiero co wybranego na Prezydenta Stanow Zjednoczonych Franklina D. Roosevelta, po raz pierwszy oficjalnie uznala istnienie ZSRR. Szczegolne obrzydzenie musi budzic fakt, ze nastapilo to w czasie kiedy J.Stalin rozpoczal kampanie glodowa przeciwko Ukrainie, w czasie ktorej zmarlo okolo 10 mln ludzi. Fakty te byly znane amerykanskiej administracji, chociaz nie wiedzialo o nich spoleczenstwo Stanow Zjednoczonych, na wskutek zmowy milczenia prasy zachodniej.

Przemilczana tragedia  Ukrainy

Ludobojstwo  Ukraincow nadal jest malo znane.  Po uplywie 76 lat krew ofiar zbrodni nadal wola o prawde a wina przesladowcow o ujawnienie.  Dla wielu Amerykanow Ukraina pozostaje nieznanym krajem, mimo ze jest to drugi najwiekszy (po Rosji) kraj w Europie. Jedna z przyczyn jest fakt, ze Ukraina nie byla niepodleglym krajem. Przez cale wieki znajdowala sie w rosyjskich petach. Do 1991r pod wladza sowietow a wczesniej caratu. Wiekszosc amerykanskich studentow niewiele mogla sie dowiedziec o Ukrainie na lekcjach historii. Ukraina egzystowala jako prowincja Rosji.

Stalin dokonal ludobojstwa na Ukraincach dwoma sposobami.  Pierwszy polegal na masowych rozstrzeliwaniach oraz wysylce do obozow pracy. Drugi sposob byl bardziej wyrafinowany. Polegal on na stworzeniu sztucznego glodu poprzez konfiskate calej zywnosci. Ukraincy okreslaja to jako holodomor, co we wspolczesnej ukrainskiej encyklopedii zdefiniowano jako “sztuczny glod wywolany w masowej skali przez kryminalny rezim przeciwko ludnosci kraju,” albo krocej jako “mordowanie za pomoca glodu.”

Ukraina byla ostatnim miejscem w swiecie, w ktorej mozna byloby sie spodziewac glodu. Przez cale wieki byla znana jako “spichlerz Europy.” Francuski dyplomata Blaise de Vigenere pisal, ze “ziemia jest tutaj tak zyzna, ze kiedy zostawic w polu plug na dwa dni, zarosnie on trawa, tak ze trudno bedzie go znalezc.”  XVIII-wieczny brytyjski podroznikJoseph Marshall pisal: “Ukraina jest najbogatsza prowincja rosyjskiego imperium. Nigdzie w swiecie nie widzialem wiesniakow orzacych tak gleboko plugiem,”

Po rewolucji w 1917r. Ukraina stala sie scena krwawych walk pomiedzy bolszewikami, carskimi “bialymi” a nacjonalistami ukrainskimi.  Ostatecznie, bolszewicy zwyciezyli, ale Lenin przenikliwie przewidywal, ze  beda niezbedne jakies koncesje, aby sklonic Ukraine do wspolpracy jako czlonka mlodego i niestabilnego ZSRR. Ukraina miala stosunkowo duza swobode w latach 1920-ych. Pozostawiono jej prawie cala narodowa kulture, wykorzystujac wdziecznosc za wyswobodzenie od carskiej dominacji. Pozwolono na swobode dzialania ukrainskiego autokefalicznego ortodoksyjnego kosciola oraz niekomunistycnej Ukrainskiej Akademii Nauk. Jednakze, w rezultacie umocnienia sie wladzy sowieckiej oraz powolania Jozefa Stalina na stanowisko sekretarza partii komunistycznej,  swobody te ,wraz z ukrainskim nacjonalizmem, uznano za zagrozenie.

Przymusowa kolektywizacja

Mimo dazenia wladz komunistycznych do kolektywizacji, gospodarstwa ukrainskie pozostawaly w wiekszosci w prywatnych rekach, co bylo podstawa ich sukcesu. Dopiero w 1929r. KC KPZSRR podjal decyzje o wprowazeniu programu calkowitej kolektywizacji. Prywatne gospodarstwa mialy zostac zastapione kolchozami. Krok ten byl zgodny z  ideologia marksistowska. Manifest komunistyczny przewidywal calkowita likwidacje prywatnej wlasnosci.

Na ukrainskich chlopow zaczeto wywierac olbrzymia presje, aby wstepowali do kolchozow. Na wies wyslano 25 tysiecy fanatycznych mlodych komunistow z sowieckich miast, ktorzy mieli doprowadzic do zmian. Kazdy aktywista zostal przydzielony do innej miejscowosci. Towarzyszyli mu uzbrojeni towarzysze, czesto agenci tajnej policji GPU (poprzednczki KGB).  W kazdej wiosce powolano komisje komunistyczna.

Ocalaly z holodomor’u Mixon Dolot opisal w swojej ksiazce pt. Execution, Hunger co zdarzylo sie wkrotce po tym, jak w jego wiosce zaczela dzialac komisja pod przewodnictwem towarzysza Zeitlina: “Nie musielismy dlugo czekac.  W zimowa styczniowa noc 1930-ego roku, kiedy jeszcze wszyscy spali, przyjechali czekisci i aresztowali pietnastu najwazniejszych mieszkancow wioski, ktorzy juz nigdy nie powrocili do domow.  Chlopi, w wiekszosci niepismienni, byli zupelnie bezbronni.”

We wszystkich wioskach organizowano przymusowe zebrania, na ktorych zadano, aby wszyscy chlopi zrezygnowali z prywatnych gospodarstw i “dobrowolnie” przystapili do kolchozow. Wiekszosc chlopow stawiala desperacki opor.  W zasadzie nie ma nic nieprawidlowego w dzialaniu polegajacym na laczeniu zasobow rolniczych, aby wspolnym wysilkiem osiagac lepsze rezultaty w ramach przedsiewziecia kooperujacego. Jednakze w wydaniu komunistycznym ta kolektywizacja wygladala inaczej. W kolchozie wladza byla wlascicielem wszystkiego: ziemi, zwierzat, sprzetu i produkcji. Kolchoznik nie mogl zatrzymac dla siebie owocow swojej pracy i byl na lasce wladzy panstwowej, ktora przydzielala mu zasilek.

Sowieckie skolektywizowane rolnictwo nigdy nie osiagnelo sukcesu.  Znany sowietolog Robert Conquest pisal: “Mimo calego poparcia ze strony rezimu, wszedzie osiagano gorsze wyniki niz na prywatnych farmach.” W kolchozach, zwierzeta hodowlane, pozbawione wlasciwej opieki, padaly a sprzet ulegal dewastacji. Dzialo sie tak, poniewaz robotnicy rolni nie uwazali tego co skolektywizowane za swoje. Powyzsze ilustruje konflikt pomiedzy marksistowska ideologia a realiami ludzkiej natury.  Cala sprawe pogarszal fakt, ze mlodzi aktywisci komunistyczni, przyslani z duzych miast na wies, nie mieli zadnego doswiadczenia rolniczego. Ich ignorancja w podstawowych chlopskich sprawach stawala sie przedmiotem cietych dowcipow wsrod miejscowych Ukraincow.

Wladze komunistyczne, chcac zmusic chlopow do kolektywizacji,  zastraszaly ich, ze zostana uznani za wrogow panstwa i beda mieli do czynienia z GPU. Chlopi ukrainscy, ktorzy przedtem nie znali wiezien, obecnie mieli wiezenie w kazdej wiosce. Dodatkowo, jednostki armii sowieckiej zjawialy sie we wioskach bez uprzedzenia, zajmujac kwatery w wiejskich chalupach bez pozwolenia.  Powszechnie stosowano tortury jak “sciezki zdrowia,” polegajace na przeganianiu opornych chlopow po sniegu z wioski do wioski.

Tam ich przesluchiwano i jezeli nie wyrazili gotowosci przystapienia do kolchozu, przepedzano ich do nastepnej wioski i znow przesluchiwano. W rezultacie, chlop albo umarl z wyczerpania, albo zgodzil sie na propozycje wladzy “nie do odrzucenia.”

.Najskuteczniejsza “perswazja” bylo jednak pozbawienie chlopskiej rodziny zaopatrzenia w zywnosc. Wielu chlopow, widzac swoje glodujace dzieci, ostatecznie zgadzalo sie. Oceniano, ze do lata 1932r. wymuszona kolektywizacja objela prawie 80% powierzchni rolnej Ukrainy.

Koziol ofiarny dla porazki komunistow

W sytuacji, kiedy kolchozy nie mogly wykazac sie produkcja, jaka przewidywala teoria marksistowska oraz przy ciagle wystepujacym oporze ze strony wielu wiesniakow,  Stalin szukal kozlow ofiarnych. Uznano, ze niepowodzenie kolektywizacji zostalo spowodowane sabotazem bogatych chlopow tzw. kulakow. Jako dowod na bycie kulakiem wystarczylo np.  miec dom z dachem pokrytym blacha (a nie jak zwykle slomiana strzecha), byc wlascicielem krowy lub  zatrudniac parobka.

Oczywiscie, w kazdym typie gospodarki jednym ludziom powodzi sie lepiej a innym gorzej. Zalezy to czesto od przedsiebiorczosci i pracowitosci. Jednakze, wedlug doktrynyi marksistowskiej,  bogatsi zawdzieczali swoj status eksploatacji biedniejszych

chlopow i dazyli do zahamowania kolektywizacji.  Stalin oglosil, ze sposobem na zwiekszenie produkcji rolnej ma byc “walka z elementem kapitalistycznym na wsi, czyli z kulakami.”  Celem miala byc likwidacja kulakow jako klasy.  W rzeczywistosci na Ukrainie nigdy nie bylo oddzielnej, uprzywilejowanej spolecznej warstwy kulakow. Byl to marksistowski wymysl.

Ci,  ktorych uznano za kulakow, zostali badz rozstrzelani, albo deportowani do odleglych obozow pracy. Tylko niewielu z nich przezylo. Dla oskarzenia o bycie kulakiem wystarczyl najbardziej blachy dowod.  Niektorych oskarzano z powodu zwyklej zazdrosci lub antypatii.  Jeden z pisarzy sowieckich napisal pozniej, ze “Wystarczylo napisac donos, nawet bez podpisu, ze chlop zatrudnial parobkow lub ze mial trzy krowy.” Oskarzano nawet ubogich wiesniakow o to, ze sa kulakami, jezeli byli bardzo religijni. Paradoksalnie, wielu “bogatych” kulakow mialo nizszy dochod niz komunistyczni urzednicy, ktorzy ich oskarzali. “Rozkulaczanie” kosztowalo Ukraine miliony ofiar. Jak na ironie, wymordowano wiekszosc najbardziej produktywnych rolnikow, powodujac znaczne zmniejszenie zbiorow i zubozenie Zwiazku Radzieckiego.  Pozostali przy zyciu chlopi bali sie zwiekszac produkcje rolna i bogacic sie, aby nie zostac zaliczonym do kategorii kulakow. Jednakze, Stalin osiagnal swoj cel, jakim bylo ujarzmienie Ukrainy poprzez likwidacje warstwy przywodczej, ktora moglaby organizowac opor.

Kampania ta dotyczyla nie tylko kulakow, ale miala rowniez na celu wyeliminowanie ukrainskiego nacjonalizmu. Wedlug Dolota, nieprzypadkowo na faktycznego ‘wicekrola’ Ukrainy wyznaczono znanego z sadyzmu, okrutnego  rosyjskiego szowiniste – Pawla Postyszewa. Wybor ten odbil fatalne pietno na wszystkich Ukraincach. Postyszew wprowadzil nowa sowiecka, prorosyjska polityke na Ukrainie. Polegala ona na otwartym i bezwzglednym niszczeniu wszystkiego co ukrainskie. “Ciagle nam powtarzano, ze wsrod nas sa elementy burzuazyjno-nacjonalistyczne, ktore trzeba wytepic.” Cala ta kampania, skierowana przeciwko ukrainskiemu narodowemu ruchowi, doprowadzila w rezultacie do wyeliminowania centralnych wladz ukrainskich, jak rowniez ukrainskich kulturalnych, oswiatowych i spolecznych instytucji.

Ukrainski Instytut Lingwistyczny,  Ukrainski Instytut Filozoficzny, Ukrainski Dom Wydawniczy oraz wiele innych instytucji zostalo zlikwidowanych a ich kierownictwo zamordowane lub uwiezione.  Walka z nacjonalizmem ukrainskim przybrala tak fanatyczne formy, ze zabroniono nawet  ubierania sie w kolorowe, haftowane ubrania ludowe. Swiadek tych wydarzen Jefrosynia Poplavets opowiadala, ze “aby uratowac haftowane koszule, wkladalysmy je pod nasze stare robocze bluzy, ale kazli nam sie rozbierac i zabierali je. Chcieli wyeliminowac wszystkie narodowe slady w naszych obejsciach.”

Jednakze, najgorsze przesladowania spotkaly cerkiew, poniewaz wyrazala ukrainska solidarnosc a poz tytm, jej zasadsy duchowe byly niezgodne z marksizmem. Wedlug partii komunistycznej,  “kosciol to agitprop kulakow.”  Kaplani zostali wymordowani lub zeslani do obozow pracy, majatki koscielne skonfiskowane a cerkwie zamkniete.  Wielowiekowe, czesto zabytkowe, cerkwie zostaly zburzone lub zamienione w kina, biblioteki, baraki albo inne budynki uzytecznosci publicznej.  Ikony zostaly zniszczone, ksiazki i archiwa spalone; dzwony sprzedane lub oddane na zlom. Do 1930 roku 80% cerkwi na wsiach ukrainskich zostalo zamknietych. Dotyczylo to nie tylko cerkwi prawoslawnej, ale rowniez innych wyznan, gdyz wedlug doktrytny marksistowskiej “religia to opium dla ludu.”

Najgorsze jednak dopiero mialo nadejsc.  Wprawdzie w 1932 roku zniknal juz slad po kulakach, ale nawet biedniejsi chlopi ciagle nie zgadzali sie na kolektywizacje i stawiali opor komunizmowi.  Paradoksalnie, Stalin rozpoczal teraz wojne przeciwko biedocie ukrainskiej, ktora wedlug ideologii marksistowskiej miala stanowic uwielbiany “proletariat.”

W 1932r Stalin zazadal zwiekszenia produkcji zboza na Ukrainie o 44%.  Cel ten nie mogl byc osiagniety, nawet gdyby komunisci nie  zniszczyli ukrainskiego rolnictwa poprzez wyeliminowanie najlepszych rolnikow oraz zapedzenie pozostalych do nedznych kolchozow. Zadna wies w tym czasie nie byla w stanie dac zadanego zwiekszenia produkcji rolnej, ktora wielokrotnie przekraczala wydajnosc w najlepszych latach przed kolektywizacja.

Stalin wydal wtedy jeden ze swoich najokrutniejszych rozkazow w swojej ciemnej karierze: jezeli chlopi nie osiagna wymaganego poziomu produkcji, nalezy im skonfiskowac cale zboze. Jak to pozniej opisal jeden z pisarzy sowieckich:

“Dla wykonania planu skonfiskowano wsystko bez wyjatku zboze, lacznie z ziarnem przeznaczonym na siew, karme a nawet poprzednio uiszczona w zbozu zaplate kolchoznikom za ich prace.” Chlopom zabrano cala zywnosc jaka znaleziono w ich domach.. Jezeli jakas rodzina chlopska nie oddala wszystkiego, oskarzona zostala o kradziez wlasnosci panstwowej.

Jeden z wiesniakow opisal nastepujaco sposob w jaki “brygady” wpadaly do wsi:

“Brygady chodzily od domu do domu. Pytali ile zboza mam dla rzadu.  Nie mialem nic. Odpowiedzialem im, ze jezeli nie wierza, niech obszukaja obejscie. Rozpoczynali przeszukiwania. Zagladali wszedzie: do piwnicy, komorek, izb, na strych oraz na podworku w chlewni, stodole, w stogach siana. Sprawdzali piece czy nie maja podwojnej sciany, za ktora mozna bylo ukryc zboze. Wyrywali deski z podlogi i lamali belki, rozwalali podejrzane sciany,  wywracali wszystko do gory nogami, przeszukiwali nawet ubrania.  Konfiskowano nawet najmniejsza ilosc nasion ukrytych np. w sloiku na siew wiosenny, oskarzajac wlasciciela o ukrywanie zywnosci przed wladza panstwowa.

Kazda rodzina, ktora chciala przetrwac, musiala ukryc troche zywnosci w roznych mniejscach, ale brygady dochodzily z czasem do takiej wprawy, ze znajdowaly ja w najdziwniejszych miejscach.  W rezultacie nasapil straszliwy glod, ktory kosztowal Ukraine miliony ofiar w czasie surowej zimy 1932-33. Blagano sasiadow nawet o obierki z ziemniakow.  Pozostawiono wprawdzie nieco zywnosci w kolektywach, ale w sierpniu 1932r  partia komunistyczna uchwalila prawo, wedlug ktorego za kradziez wlasnosci spolecznej grozila kara smierci. Miejsca gdzie przetrzymywano zywnosc otoczone byly drutem kolczastym oraz wiezami wartowniczymi, z ktorych natychmiast strzelano do ludzi usilujacych ukrasc troche zboza dla glodujacych rodzin.  Zginelo w ten sposob tysiace wiesniakow.

Nie mogac znalezc zywnosci, jedzono mawet liscie, chwasty, kore z drzew, insekty. Amerykanski dziennikarz Thomas Walker opisywal nastepujaca sytuacje: “Dwadziescia mil na poludnie od Kijowa znalazelm sie we wiosce, gdzie ocalao z glodu Jakies 40 osob. Zjedzono wszystkie psy i koty. Wszystkie konie krowy zostaly skonfiskowane i przekazane kolchozom. W jednym z domow gotowano cos w kotle, co bylo trudne do okreslenia, wystawaly jakies kosci, chwasty a nawet podeszwa od buta. Ci ludzie wpatrywali sie lapczywie w garnek a ich twarze wyrazaly stan ich glodu. Dochodzilo nawet do kanibalizmu i morderstw na skutek glodu.

Wielu wiesniakow probowalo opuscic wies udajac sie do duzych miast jak Kijow, gdzie byly fabryki i zywnosc, ale w grudniu 1932r. komunisci wprowadzili specjalne przepustki, bez ktorych nie mozna bylo otrzymac pracy w miescie bez pozwolenia partii. Praktycznie wszystkim wiesniakom odmawiano takiego pozwolenia.

Niektorzy chopi chcieli wyjechac do Polski, Rumunii lub nawet do Rosji gdzie nie bylo glodu, ale emigracja byla calkowicie zakazana. Na stacje kolejowe zwsze przychodzilo duzo glodujacych ludzi, ktorzy blagali pasazerow o rzucenie prze okno kawalka chleba. Straz GPU natychmiast ich usuwala, czesto razem z cialami tych, ktorzy zmarli z glodu.

Brytyjski dziennikarz Malcolm Muggeridge, ktory przedostal sie na Ukraine, potajemnie przekazal artykul bez cenzury do Manchester Guardian, w ktorym pisal: ‘W czasie mojej obecnej wizyty na Ukrainie i na Kaukazie moglem zaobserwowac cos w rodzaju wojny pomiedzy wladza a chlopami. . Z jednej strony miliony glodujacych wiesniakow, wychudzonych jak szkielety; z drugiej strony zolnierzy GPU, ktorzy wypelniali instrukcje wladzy dyktatury proletariatu. Przeszli oni przez kraj jak roj szaranczy, ktora wyjadla wszystko po drodze, zabijajac lub wysiedlajac tysiace chlopow, czesto cale wioski, przeksztalcajac jedne z najbardziej zyznych ziem na swiecie w pustynie. Dziennie z glodu umieralo okolo 25 tys. ludzi. Ukraina stala sie kraina horroru. Na poboczach drog zalegaly trupy tych, ktorzy bezskutecznie szukali zywnosci.  Wiele z tych cial przelezalo pod sniegiem do wiosny. Nastepnie zostaly one wrzucone bezceremonialnie do masowych grobow przez komunistow.”

Wielu umieralo z glodu w swoich domach. Niektorzy decydowali sie na samobojstwo;najczesciej prze powieszenie, jezeli mieli na to dosc sily.  Dolot pisal: “Moi sasiedzi siedzieli w milczeniu przed domami, ich skora byla zolta i obwisla pod duzymi nieruchomymi oczami, ktore wyrazaly nadchodzaca smierc.”

W tym samym czasie, komunisci otrzymywali duze porcje jedzenia a ich bosowie spozywali nawet luksusowa zywnosc.. W ksiazce pt. Harvest of Sorrow Robert Conquest opisal nastepujaca scene dziejaca sie w  restauracji w Pohrebyszczi, gdzie jedli  partyjni oficjele: “Dzien i noc restauracji plnowala milicja, odpedzajac glodnych wiesniakow. W jadalni obslugiwano  miejscowych bosow, ktorzy mogli nabyc po niskich cenach bialy chleb,, mieso, drob, owoce w puszkach, delikatesy oraz wina i slodycze. Ta oaza byla otoczona obszarem glodu i smierci.”

Przerazenie moze budzic fakt, ze duza czesc skonfiskowanego zboza, ktorego nie wyeksportowano na Zachod, zostala przez komunistow wyrzucona do morza lub zgnila na deszczu. Np. na stacji Reszetyliwka w okregu Poltawa zniszczono w ten sposob duza partie zboza, ktorego pilnowali straznicy GPU. Amerykanski dziennikarz, ktory przejezdzal tam pociagiem zaobserwowal olbrzymie piramidy zboza, ktore ulegly samozapaleniu. Na stacji Lubotino widzaino tysiace ton skonfiskowanych ziemniakow, ktore gnily otoczone drutem kolczastym.  Wloski konsul w Moskwie Sergio Gradenigo

 Pusal w sprawozdaniu z 31 maja 1933r.: “Sztuczny glod zostal zaplanowany przez wladze w Moskwie oraz zrealizowany poprzez brutalna rekwizycje.  Celem tej zbrodni mialo byc zlikwidowanie ukrainskiego problemu w ciagu kilku miesiecy, poswiecajac 10 do 15 mln ludzi.  Nie myslcie, ze sa to przesadzone dane. W rzeczywistosci moga byc nawet wyzsze.” Jakkolwiek nadal trwaja dyskusje ile ludzi zginelo w rezultacie omawianej akcji na Ukrainie, liczby podane przez Gradenigo moga byc najblizsze prawdy. Historyk Robert Conquest, uznawany za autrytet w sprawach glodu, w ksiazce Harvest of Sorrow szacuje liczbe ofiar na 14.5 mln. Polowe z tej liczby stanowia kulacy zamordowani w czasie egzekucji oraz zmarli na wskutek nieludzkich warunkow panujacych w gulagu, gdzie zostali zeslani. Sam glod pochlonal okolo 7 mln ofiar, z czego okolo 3 mln dzieci.

Jak Stalinowi pomagano ukryc Holodomor

Jak to mozliwe, ze holocaust o takich niewyobrazalnych rozmiarach mogl pozostawac nieznany Zachodowi?  Po pierwsze, sowieci ukrywali jakiekolwiek informacje dotyczace glodu.  Zabroniono omawiac to w rosyjskiej prasie, znajdujacej sie calkowicie w rekach panstwa. Zwykly obywatel mogl pojsc na trzy do pieciu lat do wiezienia za glosne wspomnienie o glodzie. Autorom zachodnim, ktorzy chcieli pisac o ciezkiej sytuacji na Ukrainie nie dawano wiz wjazdowych.  Poza tym, wsrod znanych i wplywowych pisarzy zachodnich bylo wielu sympatykow  komunizmu. Np. George Bernard Shaw, ktoremu sowieci zorganizowali starannie zaplanowana podroz po Zwiazku Radzieckim, pisal w 1932r. “Nigdzie w Rosji nie widzialem glodnego czlowieka, mlodego czy starego.”

Duzo wiekszym lgarzem byl Walter Duranty, szef moskiewskiego biura New York Times’a w latach 1922-36.  Cieszyl sie on duzym zaufaniem Stalina, ktrego nazywal “najwiekszym politykiem naszych czasow.”  Mial latwy dostep do Stalina i  wychwalal nawet stalinowskie procesy pokazowe. Jednakze nazywanie go sympatykiem sowietow oznaczaloby niedocenianie jego roli. Dziennikarz Joseph Alsop nazwal Duranty’ego ‘agentem KGB’ a wedlug okreslenia  Malcolma Muggeridge byl to ‘najwiekszy klamca jakiego spotkalem wsrod dziennikarzy w ciagu mojej 50-letniej kariery.’ (Brytyjski dziennikarz Malcolm Muggeridge, ktory opisywal dokladnie co dzialo sie na Ukrainie stracil prace w Manchester Guardian).

Publiczne zaprzeczanie istnienia Holodomoru bylo chyba najpodlejszym momentem w karierze Duranty’ego. W listopadzie 1932r. oklamywal bezczelnie czytelnikow New York Times,   piszac, ze ‘Na Ukrainie nie ma obecnie, ani nie bedzie w przyszlosci zadnego glodu.’ Kilku dziennikarzy, ktorzy uczciwie pisali o glodzie, nazywal ‘klamcami’ a informacje o glodzie ‘wroga  propaganda.’ Kiedy jednak pojawialo sie coraz wiecej reportazy dotyczacych glodu na Ukrainie, Duranty zmienil taktyke, lekcewazac zjawisko.  W marcu 1933r. pisal w NYT  ‘Nie ma tutaj zadnego glodu a zwiekszona umieralnosc spowodowana jest niedozywieniem.’ Paradoksalnie, w 1932r Duranty’emu przyznano nagrode Pulitzera za ‘bezstronne opisywanie tego co sie dzieje w Rosji.’

Ktos moglby zapytac: “Czy Ukraincy stawiali jakis opor ludobojstwu.” Tak W tym czasie na Ukrainie wybuchly setki protestow w roznej skali.  Zdarzaly sie nawet wypadki napasci zdesperownych kobiet na straznikow, aby zdobyc troche jedzenia dla dzieci. Od czasu do czasu znajdowano rowniez martwych miejscowych sekretarzy partii, ktorzy dali sie we znaki chlopom. Jednakze takie bunty byly bezwzglednie tlumione. Sowieckie dekrety zabranialy posiadania broni obywatelom,  dlatego buntownicy czesto szli na karabiny maszynowe z widlami.

Holodomor powinien byc nieustannym ostrzezeniem do czego prowadzi nieograniczona wladza panstwowa, ktora niszczy prawa boskie.  Krotki przeglad amerykanskiej Karty Paraw Obywatelskich pokazuje, ze prawie kazde z tych praw bylo lamane przez Stalina na Ukrainie.. Jednakze, mimo lamania woli narodu duch ukrainski przetrwal az do uzyskania niepodleglosci w 1991r.

Tutaj w Stanach Zjednoczonych organizacje Amerykanow pochodzenia ukrainskiego, takie jak Ukrainian Congress Committee of America (www.ucca.org), Ukrainian Genocide Femine Foundation (www.ukrainiangenocide.com) i inne dzialaly uparcie na rzecz upamietnienia Holodomoru.  W ubieglym roku obchodzono 75-lecie glodu na Ukrainie a Izba Reprezentanto Kongresu USA uchwalila deklaracje potepiajaca to ludobojstwo.  Obecnie UCCA przygotowuje akcje (przy poparciu The New American), majaca na celu odebranie nagrody Pulitzera Walterowi Duranty’emu.

James Perloff

THE NEW AMERICAN, February 16, 2009

(z angielskiego tlumaczyl Stanley Sas)

                           U W A G I  DO ARTYKULU  J.PERLOFF’A

Chyba kazdy uczciwy Czytelnik po przeczytaniu zalaczonego artykulu Jamesa Peloffa pt. “Holodomor” musi sobie zadac kilka niepoprawnych politycznie pytan:

Dlaczego autor nie wspomina o olbrzymim udziale komunistow pochodzenia zydowskiego, z katem Ukrainy Lazarem Mojsiejewiczem Kaganowiczem na czele, w przeprowadzeniu przymusowej kolektywizacji na Ukrainie?

Jak to bylo mozliwe, ze ludobojstwo dokonane na Ukraincach w tak olbrzymiej skali przez bolszewikow zostalo przemilczane przez zachodnia prase?

Czy byloby to mozliwe bez poczucia ‘plemiennej’ solidarnosci laczacej wlascicieli zachodnich koncernow prasowych ze swoimi pobratymcami, tworzacymi nowy porzadek na wschodzie?                                                                                    Szokujaca jest informacja, ze szef moskiewskiego biura New York Times’a w Moskwie w latach 1922-36, Walter Duranty, otrzymal nagrode Pulitzera. NYT chcial uchodzic za autorytet prasowy, znany z podawania obiektywnych informacji, na ktore powolywaly sie inne dzienniki. Stworzono image NYT jako ‘siwowlosej, starszej, szlachetnej damy, znajdujacej sie  poza wszelkim podejrzeniem.’  Teraz widac, ze ta szlachetna dama byla zwykla bajzelmama, bezwstydnie ukrywajaca zbrodnie komnmunistyczne.

Skad wzielo sie takie okrucienstwo i olbrzymia nienawisc do indywidualnego chlopstwa i do chrzescijanstwa? Autor nie zna wystarczajaco historii Ukrainy, aby to zrozumiec. Przypisuje je rosyjskiemu nacjonalizmowi i szowinizmowi, ktory zwalczal ukrainski nacjonalizm Niezbedne jest tutaj przypomnienie korzeni tej wzajemnej historycznej  nienawisci, ktore tkwia w historii Polski. Potomkowie polskich Zydow pamietali zapewne powstanie Chmielnickiego i okrutna rzez urzadzona wowczas przez kozakow i ukrainskie chlopstwo Zydom i polskiej szlachcie. Ukrainscy chlopi i kozacy smiertelnie bali sie, ze po wlaczeniu ziem ukrainskich do Polski spotka ich taki sam los jaki cierpieli polscy panszczyzniani chlopi. Tutaj warto przypomniec skrzetnie przemilczany przez polskich historykow fakt, ze po uchwaleniu przez sejm polski arendy, praktycznie zarzadzanie majatkami ziemskimi, mlynami, tartakami, karczmami, itd, znalazlo sie w

rekach zydowskich. Dla polskich chlopow oznaczalo to w praktyce zwielokrotnienie obciazen. Wsrod ukrainskiego chlopstwa bylo bardzo wielu zbiegow chlopow panszczyznianych z Polski. Czy mozna sie wiec dziwic okrucienstwu i desperacji powstancow? Mozna sie raczej zastanawiac dlaczego polscy chlopi z taka zwierzeca biernoscia akceptowali zawsze swoj los?

Skale ludobojstwa popelnionego przez komunistow na Ukraincach niektorzy historycy oceniaja na 15 mln ofiar, z czego polowe stanowia zmarli z glodu a druga polowe rozsztrzelani i zmarli w gulagu. Tutaj mozna postawic niewygodne pytanie: Czy mozna sie dziwic, ze wielu Ukraincow witalo wkraczajace w 1941r. wojska hitlerowskie jako swoich wyzwolicieli?

My Polacy musimy zadac sobie pytanie czy to ukrywane prze lata ludobojstwo moze usprawiedliwiac zbrodnie nacjonalistow ukrainskich popelnione na Polakach na Wolyniu w czasie II wojny swiatowej, szczegolnie, ze rekrutowali sie oni glownie sposrod Ukraincow, ktorzy przed wojna mieszkali w granicach Polski I nie doswiadczali przesladowan ze strony wladz polskich?

Stan Sas

SZWAGIER STALINA – ZYDOWSKI RZEZNIK UKRAINCOW

Lazar Kaganowicz:  zbrodniarz Stalina odpowiedzialny za masowe mordy

Lazar Mojsiejewicz Kaganowicz (Kogan), zydowskiego pochodzenia, urodzil sie na Kubaniu na Ukrainie w 1883r. W 1911r. wstapil do utworzonej przez Zydow Partii Komunistycznej (bolszewikow), wspieranej finansowo przez zydowska finansjere z Nowego Jorku. Kaganowicz uczestniczyl aktywnie w rewolucji 1917r., ktora doprowadzila do przechwycenia wladzy w chrzescijanskiej Rosji przez komunistow.

Kaganowicz szybko wspinal sie po drabinie kariery partyjnej. W latach 1925-28 byl pierwszym sekretarzem organizacji partyjnej na Ukrainie a w 1930r. zostal czlonkiem Politbiura.

Kaganowicz nalezal do malej grupy sadystycznych stalinowcow, ktorzy dazyli do jak najszybszej kolektywizacji. Pod koniec lat 1920-ych zydowski Kreml rozpoczal wojne z chrzescijanskimi kulakami, prowadzona okrutnymi metodami. Wkrotce Kaganowicz zasluzyl sobie na miano “stalinowskiego rzeznika” chrzescijanskiej Rosji. W rezultacie zaplanowanego i zorganizowanego przez wladze komunistyczne glodu ponioslo smierc okolo 7 mln Ukraincow. W okropny sposob ucierpial wowczas rowniez Kazachstan azjatycka republika ZSRR. 

Jozef Stalin (Dzugaszwili) polecil sfalszowac statystyki demograficzne, aby ukryc miliony zmarlych z glodu, kiedy w roku 1932 na Ukrainie i na Kaukazie wystapil olbrzymi nieurodzaj. Stalin potrzebowal ziarna na eksport, aby sfinansowac program industrializacji w czasie kiedy za glowny cel postawiono sobie kolektywizacje rolnictwa.

Wedlug zanizonych szacunkow w tym czasie wymordowano lub zaglodzono conajmniej 40 mln Rosjan i Ukraincow. Sam Kaganowicz byl odpowiedzialny za conajmniej 14,5 mln ofiar przymusowego rozkulaczania. Mozna uznac, ze Kaganowicz nalezal do najwiekszych mordercow w historii i trudno sie dziwic, ze duzo Ukraincow witalo w czasie II wojny swiatowej Niemcow jako wyzwolicieli a wielu wstapilo do Waffen SS, uwazajac, ze w ten sposob przyczynia sie do uratowania Europy przed zniewoleniem przez komunizm.

Uwaga Internauty:

“Ten morderca zmarl w swoim lozku w Moskwie w 1991 w wielu 98 lat otrzymujac do konca zycia panstwowa rente. Nie postawiono go przed sadem jak to zrobiono w stosunku do Niemcow i wspolpracujacych z nimi obywateli z Wschodniej Europy.

Jak widac oplaca sie nalezec do zwyciezcow lub do “wybranego plemienia”.:

http://newsfromthewest.blogspot.com/

KOSZER-NOSTRA

Dr Raphael Johnson

W sytuacji kiedy FBI i glowne media podniecaja sie mafia sycylijska (“Cosa Nostra”), juz od dwoch dekad istnieje znacznie mocniejsza i bardziej zlowieszcza sila, ktora kontroluje wiekszosc swiatowej zorganizowanej przestepczosci, czyli zydowska mafia z Rosji (“Kosher Nostra”).  W porownaniu z  nia,  wloscy mafiozi wygladaja jak karly pod wzgledem rozmiarow zbrodni czy zasiegu aktywnosci. Mimo tego, w FBI dotychczas nie utworzono zadnego dzialu poswieconego tej tajnej organizacji

2 kwietnia 2004r. na poludniu syberyjskiego okregu Krasnojarsk rozbil sie samolot wojskowy z gubernatorem tego regionu, generalem Aleksandrem Lebiedziem, na pokladzie. Cala prasa swiatowa natychmiast uznala “gesta mgle” za przyczyne tej katastrofy.  Tymczasem, wiekszosc przdstawicieli rosyjskich kol wojskowych nie miala watpliwosci, ze Lebiedz nie poniosl smierci w zwyklym wypadku, ale w rezultacie dzialania miedzynarodowej mafii zydowskiej, ktora w tym czasie kontrolowala znaczna czesc gospodarki Rosji.  Lebiedz, ktory byl wowczas jednym z najpopularniejszych rosyjskich politykow,  chcial stworzyc nardowe socjalistyczne imperium, prawdopodobnie przy wspolpracy z Chinami,  ktore byloby oparte na zasobach ropy naftowej i innych bogactwach mineralnych tego regionu.

Gdyby Lebied zrealizowal swoje plany, historia XXI wieku potoczylaby sie prawdopodobnie  inaczej. Przed Lebiedziem na terenie Rosji zginelo wielu anty-syjonistow  w rezultacie podlozonych bomb oraz w innych wypadkach, ale zadnego z nich nie wyjasniono. Wladze rosyjskie zajely sie oficjalnie tylko kilkoma z nich.

Faktem jest, ze zydowska mafia (czesto mylnie nazywana “mafia rosyjska”) byla w stanie zatrzec wszystkie slady oraz wplywac na informacje jakie mogly ukazywac sie w mediach.  Spoleczenstwo rosyjskiego byla przekonane o udziale tej mafii w zamachach oraz o sile i wplywach zorganizowanej przestepczosci. Mafia zydowska w niczym nie przypomina swoich poprzedniczek:  mafii wloskiej i irlandzkiej w ich dzilanosi w USA oraz w Europie. Mafia ta ma zasieg miedzynarodowy i jest od nich znacznie bogatsza oraz bardziej okrutna w stosowaniu przemocy. Nie cofa sie nawet przed zabijaniem dzieci oraz policjantow i ich rodzin.  Dotychczas w historii swiata nie bylo nic podobnego a to dopiero jest poczatek.

Najbardziej znanym dziennikarzem, ktory probowal odkryc tajna siec zydowskiej mafii, byl Robert I. Friedman, ktory w mlodym wieku zmarl na jakas tajemnicza “tropikalna chorobe.” Friedman przeprowadzil wiele wywiadow z glownymi postaciami podziemnego swiatka, probujac ujawnic ich tajne plany i ukryte miejsca.

 Kiedy opublikowal swoja ksiazke poswiecona wspomnianemu tematowi, mafia wyznaczyla nagrode za jego glowe. “Rosyjska” mafia zdaje sobie sprawe, ze moze bezkarnie zabijac bez litosci,  bez obawy, ze bedzie scigana przez sluzby specjalne w Europie i w USA, z ktorymi weszla w uklady.

Prace Friedmana, ktorych tresc zapiera dech w piersiach, sa szeroko cytowane w swiecie. Szczegolnie  ksiazka pt. Red Mafia: How the Russian Mob  Has Invaded America. Friedman nie bal sie ujawnic oczywistej prawdy, ze cala “rosyjska” mafia,  bez wyjatku, ma zydowski charakter, co  wykorzystuje bezwzglednie jako tarcze przeciwko jakiejkolwiek krytyce. Pozwolilo to mafii na wielki rozrost i prosperowanie w swiecie.

Co moze dziwic, Friedman nie obawial sie rowniez przyznac, ze swiatowe organizacje zydowskie, z Anti-Defamation League na czele, korzystaja swiadomie z wplywow tej mafijnej osmiornicy. Innymi slowy, zorganizowana przestepczosc zydowska stala sie akceptowana czescia zydowskiego swiata a organizacje zydowskie lobbuja skutecznie na jej rzecz w organach scigania i sluzbach specjalnych.  Przykladem moze byc powolanie syjonisty Michaela Chertoff’a na stanowisko szefa Homeland Security, co dawalo gwarancje, ze mafia zydowska nie stanie sie celem postepowania prokuratorskiego, jak to mialo miejsce z mafia wloska.

Korzenie tej zydowskiej organizacji  przestepczej siegaja carskich czasow. Zorganizowane syndykaty zbrodni uczestniczyly w rabowaniu bankow dla zdobycia pieniedzy na dzialanosc bandy Lenina, przyczyniajac sie do powstania przedrewolucyjnego chaosu. W czasach tzw. rewolucji bylo trudno, a nawet czasem niemozliwe,  odroznic ideologow bolszewickich od czlonkow zorganizowanych syndykatow przestepczych. Postepowali bowiem w podobny sposob.

Jednakze, wydaje sie, ze wspolczesnie korzenie tej mafii siegaja dni stagnacji w ZSRR za czasow Leonida Brezniewa. Pod koniec lat 1970-ych rozkwital tam czarny rynek a wczesne stadia zydowskiej mafii to jego podziemie. Gospodarka radziecka zalamalaby sie prawdopodobnie duzo wczesniej, gdyby nie byla podtrzymywana przez czarny rynek.

Wkrotce bosowie tych podziemnych struktur stali sie tak potezni, ze mogli sobie nawet pozwolic na tworzenie wlasnych “sadow ludowych,” ktore wydawaly wyroki niezalezne od kontroli wladz sowieckich. Wielu z nich odsiedzialo juz wyroki w sowieckich gulagach za wczesniejsza dzialanosc na czarnym rynku. Surowe warunki wiezienne nauczyly ich umiejetnosci przetrwania, ktora stala sie teraz bardzo przydatna w nowych warunkach. To sposrod nich wylonily sie nowe elity kryminalnego swiatka.

W praktyce, czarny rynek dzialal juz w systemie sowieckim od dziesiatkow lat jako wentyl bezpieczenstwa, tak ze wszelkie oceny realnego stanu sowieckiej gospodarki byly czesto zwyklymi spekulacjami. Czarny rynek dostarczal wielu dobr i uslug, ktorych nie byl w stanie stworzyc niesprawny system komunistycznej gospodarki. Zydowscy  “markieterzy,” ktorzy znalezli sie w gulagu, zaczeli laczyc sie w “braterstwa krwi,” cos na wzor murzynskich lub latynoskich gangow  w amerykanskim systemie wieziennictwa. Organizowali tam zydowskie bundy oparte o niezwykle mocne wiezy, ktore okazaly sie niezwykle przydatne po wyjsciu na wolnosc w tworzeniu wysoce tajnych, hermetycznych, przestepczych organizacji, do ktorych przenikniecie bylo czesto praktycznie niemozliwe.

Zydowskie lobby w Stanach Zjednoczonych doprowadzilo do uchwalenia specjalnych przepisow (tzw. JacksonVanick law), na podstawie ktorych udzielono Zwiazkowi Radzieckiemu pewnych korzysci handlowych w zamian za uprzywilejowane traktowanie Zydow rosyjskich. W odroznieniu od zwyklych obywateli sowieckich, Zydom pozwalano na emigracje.  Mozliwosci te wykorzystalo KGB, ktore pozbylo sie najgorszych kryminalistow pochodzenia zydowskiego, wysylajac ich do USA. Naiwni republikanie uznali to za duzy sukces w konfrontacji z ZSRR. Olbrzymi udzial w penetracji Stanow Zjednoczonych przez zydowska mafie mieli wlasnie ci sowieccy “komandosi.” Warto tutaj zaznaczyc, ze  takie organizacje jak ADL lub Hebrew Aid Society uczestniczyly w fianansowaniu przerzucania sowieckich Zydow ze Zwiazku Radzieckiego. Poniewaz sowieckie podziemie gospodarcze oraz swiat kryminalny byly zdominowane przez Zydow, trudno uwierzyc w to, ze wspomniane organizacje amerykanskich Zydow nie zdawaly sobie sprawy z charakteru powiazan tych rosyjskich imigrantow z zydowska mafia. Duza czesc wspomnianych funduszy, przeznaczonych na wspomaganie imigracji z ZSRR do Izraela, zostala przechwycona przez mafie, ktora uzyla ich do osiedlenia wielu Zydow w Nowym Jorku – Nowej Ziemi Obiecanej – zamiast w Izraelu.

Jedna z glownych postaci zydowskiej mafii byl Marat Balagula, ktory zakupil restauracje w Brighton Beach na Brooklynie, nadajac jej nazwe Odessa. Miejsce to stalo sie wkrotce glownym punktem rekrutacji gangsterow.  Centrum to mialo rowniez powiazania z lokalnymi organizacjami syjonistycznymi, w tym z kobieca grupa Hadassah. Wykorzystywano je do organizowania mityngow oraz do zbiorki pieniedzy na fundusze. Restauracja ta stala sie wkrotce slynna jako silne centrum polityczne Brooklynu. Balagula wraz ze swoimi zydowskimi mafiozami sprawowal tutaj “sady ludowe.” Jego slowa traktowane byly jako “prawo.’ Zwyczajne sady w tej dzielnicy nie mialy szans w konfrontacji z  gangsterami, ktorych bronily wplywowe organizacje zydowskie, wlaczajac w to lokalne wladze, zdominowane przez Zydow.

 Balagula stworzyl swoiste “panstwo w panstwie.” Jego “sady” dzialaly sprawniej i szybciej niz sady miejskie Nowego Jorku. Porwania, tortury oraz publiczne egzekucje staly sie codziennoscia na Brooklynie. Nawet  wloska mafia czula sie bezsilna. Dzialala ona zwykle ostrozniej i rozsadniej. Zydowscy gangsterzy zachowywali sie ostentacyjnie i stosowali przemoc bez wahania.

Balagula wraz z innym slynnym zydowskim gangsterem Jurim Brokhinem wslawili sie kradzieza bizuterii. W sklepach jubilerskich zostawiali sztuczna bizuterie w miejsce skradzionej.  Friedman opisuje  przypadek takiej kradziezy w Chicago, gdzie zostali zatrzymani na lotnisku z $175,000 gotowki. Zdradzil ich chasydzki ubior, ktory mieli na sobie na lotnisku O’Hare w dniu swieta Yom Kippur, w czasie ktorego Zydom nie wolno podrozowac. Wzbudzilo to podejrzenia miejscowego policjanta zydowskiego pochodzenia.  Wprawdzie byli wowczas sadzeni za kradziez, ale unikneli wyroku kary wiezienia.  Za popelnione przez nich przestepstwa na ogol dostaje sie ponad 20 lat wiezienia. Ich przypadek moze swiadczyc o olbrzymich wplywach zydowskiej mafii. Obydwaj gangsterzy byli kiedys znanymi kryminalistami w ZSRR a mimo to udalo im sie przetransferowac caly swoj majatek do USA, dzieki pomocy zydowskich organizacji “charytatywnych” oraz dzialaczy syjonistycznych.

Glownym lacznikiem pomiedzy amerykanskimi osrodkami wladzy politycznej a zydowska mafia byl rabin Ronald Greenwald, ktory wykorzystywal swoje znajomosci i wplywy polityczne dla obrony zydowskich gangsterow.  W roku 1972 Greenwald bral udzial w kampanii wborczej Richarda Nixona.  Nixon wraz z innymi republikanami korzystali z jego poparcia dla pozyskania zydowskich wyborcow.  W rzadzie Nixona otrzymal on stanowisko “doradcy” d/s zwalczania ubostwa wsrod Zydow.  W praktyce rabin wykorzystywal swoje wplywy do obrony mafii zydowskiej, ktora w tym czasie zaangazowala sie w dzialalnosc przestepcza wokol programu federalnego zdrowotnej pomocy spolecznej Medicaid.  Przestepstwa te nigdy nie zostaly zbadane przez wladze.

Stanowisko doradcy d/s ubostwa wsrod Zydow pozwalalo mu na ukrywanie przekretow finansowych, jak rowniez odwolywanie jakichkolwiek akcji FBI przeciwko niemu i jego kolegom. Rozrost zydowskich grup mafijnych w USA w jakims stopniu nastapil rowniez dzieki protekcji i koneksjiom politycznym Greenwalda.

Greenwald odegral rowniez duza role w obronie Marca Rich’a, zydowskiego miliardera powiazanego z mafia. Rich, glowny gracz w administracji Clintona, dokonal olbrzymich oszustw finansowych.  Wprawdzie wszystko uszlo mu na sucho, ale media przeprowadzily atak na niego, poniewaz prowadzil interesy z Iranem i wielu jego zydowskich pobratymcow  uznalo go za zdrajce. Cala sprawa przeciwko niemu zakonczyla sie podpisaniem aktu laski przez Prezydenta Clintona.

Zydowska mafia praktycznie opanowala cale Las Vegas, nie bez udzialu i protekcji Greenwalda. Jakis czas temu wyprodukowano film pt. Casino, w ktorym graja Robert DeNiro i Joe Pesci.  DeNiro gra sympatycznego, odnoszacego sukcesy, zydowskiego przedsiebiorce Rothsteina, natomiast Pesci gra aroganckiego i zarozumialego Wlocha. Celem filmu bylo utrwalenie w Amerykanach opinii o kryminalnej dzialanosci wloskiej mafii oraz odwrocenie uwagi od zydowskiej zorganizowanej przestepczosci.

Balagula, zanim przejal interesy zydowskiej mafii na terenie Stanow Zjednoczonych, wspolpracowal z KGB.  Bez problemu otrzymywal wize od KGB, ktore wykorzystywalo go do handlu skradzionymi dzielami sztuki i bizuterii. Nastepnie zapewniono mu satnowisko dyrektora najwiekszej na Ukrainie spoldzielni rolniczej, ktorego za przyzwoleniem KGB uzyl do rozwijania dzialanosci na czarnym rynku. Tuz przed  zakonczeniem zimnej wojny, wielu pracownikow KGB rozwazalo mozliwosc znalezienia zatrudnienia w zydowskim syndykacie przestepczym po spodziewanej utracie stanowisk w rezultacie upadku starego systemu. Zydowscy mafiozi korzystali wiec zarowno z protekcji amerykanskich agencji politycznych,  kierowanych przez Greenwalda, jak rowniez z pomocy rozpadajacego sie sowieckiego aparatu sluzb specjalnych.

Wiele operacji wykonywanych przez zydowska mafie ma miedzynarodowy charakter i olbrzymie rozmiary. Balagula utworzyl kolosalne mafijne imperium, siegajace od Afryki Polnocnej do Wenezueli i od Arabii Saudyjskiej do Brooklynu. Mafia zarzadza flota tankowcow, samochodow-cystern oraz siecia stacji benzynowych oraz dystrybucja, ktore znajduja sie w rekach miejscowych Zydow, lojalnych wobec mafii. Zydowscy gangsterzy utworzyli infrastrukture handlu ropa naftowa i jej pochodnymi, tak ze sa praktycznie nie do pokonania. Mafia ma wplyw na ceny ropy naftowej i od czasu do czasu posredniczy nawet w kontaktach pomiedzy Mossadem a szejakmi z arabskich krajow naftowych. Sprawy te nigdy nie ujrzaly swiatla dziennego, ani tez zadne sluzby panstwowe  nie przeprowazaly sledztwa w tym temacie.

Nie ma potezniejszego czlowieka na swiecie niz boss omawianej zydowskiej mafii. Praktycznie kontroluje on znaczna czesc globu ziemskiego.  Mimo tego, ciagle pozostaje w cieniu, swiatowe media nie interesuja sie nim, CIA uznalo go za “najniebezpieczniejszego czlowieka na swiecie” i “olbrzymie zagrozenie” dla bezpieczenstwa swiatowego. Fakt,ze pozostaje on poza zasiegiem zainteresowan swiatowych mediow moze swiadczyc o olbrzymich wplywach zydowskich odrodkow wladzy, ktore ukrecaja glowe kazdej probie ujawnienia przestepstw zydowskiej mafii.

Wladca ten utworzyl globalna siec komunikacji i zatrudnia setki najwyzszej klasy specjalistow od informatyki, fizyki, ekonomii, itd. aby sprawnie zarzadzac swoim imperium. Penetruje on wszystkie gieldy na swiecie i ma kontrole nad transakcjami, jakie tam sie odbywaja.  Stoi on rowniez za najwieksza w historii operacja prania brudnych pieniedzy ($ 7 mld) poprzez Bank of New York, ktory stanowi glowna galaz Federalnego Banku Rezerw.  Czlowiekiem tym jest urodzony w 1946r. Siemion Mogilewicz.

Mogilewicz organizowal duze przezruty zydowskich imigrantow z Rosji do Izraela. Slynne bylo jego powiedzenie, ze “najwiekszym problemem Izraela jest zbyt duza liczba Zydow w tym kraju.”  Zajmowal sie rowniez prowadzeniem sieci burdeli w Izraelu, w ktorych zatrudniano mlode Rosjanki i Ukrainki, traktowane jak niewolnice seksualne. Prawo izraelskie zezwala na ten proceder pod warunkiem, ze nie sa to Zydowki. W raportach policyjnych dotyczacych tego zjawiska, ktore sporzadzano w Izraelu, na Ukrainie lub w USA starannie pomijano nazwisko Mogilewicza.  Mogilewicz kontroluje rowniez handel wodka w Rosji oraz w krajach Centralnej Europy.

Mogilewicz wykupil przemysl zbrojeniowy na Wegrzech. Posiada rowniez wlasna, swietnie uzbrojona armie. Zdaniem ekspertow NATO jest on duzym zagrozeniem dla bezpieczenstwa w Europie. Jest wysoce prawdopodobne, ze jego sily militarne sa wieksze niz niejednego europejskiego kraju. Szczegolnie niebezpieczne jest zaangazowanie sie Mogilewicza w handel glowicami nuklearnymi, pochodzacymi z arsenalow bylego Ukladu Warszawskiego.  Posiada on swoich agentow w  sluzbach wywiadowczych wielu krajow, tak ze jest on na biezaco informowany o ewentualnych sledztwach lub akcjach, jakie moga byc przeciwko niemu podejmowane.

Telewizja niemiecka nadala reportaz, z ktorego wynikalo, ze Mogilewicz wspolpracowal z niemiecka agencja wywiadowcza  (BND), ktora dostarczala mu informacji o jego rywalach na terenie Rosji. Podobne uklady ma rowniez z wywiadem francuskim. Scisle wspolpracuje z Mossadem, ktory doprowadzil do zniszczenia jego teczki personalnej, zawierajacej informacje o jego przestepstwach. Przy takich ukladach Mogilewicz moze swobodnie popdrozowac po calym swiecie bez obawy, ze zainteresuje sie nim jakas prokuratura.  Nadal kontroluje czarny rynek w Rosji i w Europie Centralnej.  Wiadomo o jego powiazaniach z Rockefellerem. Jego glowny doradca finansowy Igor Fisherman jest rownoczesnie konsultantem Chase Manhattan Bank. Jezeli chodzi o jego powiazania z Federalnym Bankiem Rezerw, to wprawdzie nie przedstawiono konkretnych zarzutow, ale wedlug prowadzacych sledztwo ekspertow, pranie brudnych pieniedzy na taka skale nie byloby mozliwe bez wiedzy i udzialu bosow tego banku.  Kiedy Departament Sprawiedliwosci USA rozpoczal sledztwo przeciwko Mogilewiczowi, ten oskarzyl Departament o “antysemicka konspiracje.”

Doradca i mentor b. Prezydenta George W. Busha, Natan Szaransky, mial dluga historie powiazan ze zorganizowana przestepczoscia. Kongres, Departament Stanu oraz CIA sa w posiadaniu dossier Szaranskiego, z ktorych wynika, ze byl on posrednikiem pomiedzy Partia Republikanska a bosami mafii zydowskiej, podobnie jak rabin Greenwald. Szaranski byl tak pewny swoich wplywow i sily, ze wprowadzil przedstawicieli mafii zydowskiej do administracji Busha.  Pozowali oni zawsze na “antykomunistow”, co w zupelnosci wystarczylo republikanom. Reputacja “dysydentow” chronila ich prawie tak mocno jak ich religia. Ignorowano fakt, ze byli kiedys aresztowani prze komunistyczne sluzby specjalne za dzialanosc na czarnycm rynku a nie za poglady poityczne.

Ojciec George W. Busha odmowil kiedys wspolpracy w sledztwie dotyczacym dzialanosci rosyjskich gangow w Szwajcarii.  Jak to skomentowal jeden z pracownikow CIA: “Nie ma jednego znaczacego czlonka mafii rosyjskiej, ktory nie mialby izraelskiego paszportu.” Jednakze wladze izraelskie z reguly odmawialy uczestnictwa w jakiejkolwiek akcji przeciwko gangsterom. Jedynym wyjatkiem byl Yitzhak Rabin, ktory spotkal sie z przedstawicielami Mossad’u i Shin Bet, aby opracowac wspolnie walke ze zorganizowana przestepczoscia, ktora jego zdaniem mogla zdestabilizowac Izrael. Niestety, w kilka dni pozniej zostal zamordowany.  Jego nastepca, Szymon Perez, odlozyl te teczki na polke, gdzie leza do dzisiaj. 

Warto zastanowic sie nad przyczynami tego zjawiska.  Wprawdzie istnieje wiele etnicznych grup zorganizowanej przestepczosci, ale dotychczas najczesciej wspominano  glownie o wloskiej mafii. Ostatnio rosnie znaczenie gangow czeczenskich, albanskich i latynoskich, ale zaden z nich nie dorasta do piet zydowskim klanom. Dlaczego wlasnie Zydzi? Zastanawiajace jest, ze w takich amerykanskich agencjach, walczacych ze zorganizowana przestepczoscia, jak FBI, CIA lub DEA tylko niewielu pracownikow rozumie hebrajski luyb jidysz . Wielu szefow zydowskich gangow posluguje sie swobodnie tymi jezykami, obok rosyjskiego i angielskiego, co utrudnia rozszyfrowanie ich.  Sila zydowskich gangow przejawia sie rowniez w tym, ze postepuja znacznie brutalniej niz inne etniczne organizacje przestepcze.  Zydowscy gangsterzy lubia stosowac wyrafinowane tortury oraz bez wahania morduja dzieci oraz nieuzbrojonych mezczyzn i kobiety. Zydowscy gangsterzy nie uznaja zadnego kodeksu honorowego, jak to ma miejsce wsrod irlandzkich lub wloskich gangow. Ta arogancja wytworzyla sytuacje, w ktorej nawet wloskie gangi podchodza do swoich zydowskich konkurentow z duza ostroznoscia.

Glownym czynnikiem wplywajacym na wzrost sily i wplywow zydowskiej mafii jest istnienie panstwa Izrael.  Zydowscy handlarze narkotykow, producenci dzieciecej pornografii lub handlarze niewolnikow moga liczyc na brak zainteresowania ich dzialalnoscia ze strony izraelskich sluzb specjalnych i wymiaru sprawiedliwosci Izraela.

Prawo izraelskie nie uznaje w/w dzialanosci za przestepcza, jezeli ofiarami nie sa Zydzi. Mafia zydowska pokazala swoja sile, zabijajac Izaaka Rabina. Izrael nigdy nie wydaje swoich obywateli, ktorzy popelnili porzestepstwo, obcym panstwom,  dlatego zydowscy mnordercy i kryminalisci latwo moga uniknac kary, uciekajac do Izraela.

Specyficzna sytuacja panowala w bylym ZSRR, gdzie Zydzi zajmowali znaczaca pozycje w administracji panstwowej, co umacnialo rowniez wzrost znaczenia mafii zydowskiej. Poniewaz Zydzi od dawna zdominowali sowiecki czarny rynek, to wlasnie oni mogli z latwoscia odnosic glowne korzysci z kryzysu w jakim znalazla sie Rosja po roku 1985-ym.           Zydowskie organizacje przestepcze wspolpracowaly zarowno z KGB, jak i z Mossadem, co pozwalalo im unikac namierzenia ich przez zachodnie agencje wywiadowcze.

Jednakze, najwazniejszym czynnikiem wplywajacym na potege zydowskiej mafii jest calkowita kontrola mediow przez zydowskie rody oraz wplywy ADL w amerykanskiej kulturze. Jakakolwiek powazniejsza akcja, podjeta przez rzadowe agencje przeciwko zydowskim przestepcom, natychmiast spotyka sie nieslychanym kontratakiem ze strony wszystkich glownych mediow amerykanskich. Dlatego w amerykanskiej TV mozemy np.ogladac seriale o wloskich mafiozach, ale nigdy nie zobaczymy podobnych filmow o zydowskich gangsterach.

W obecnym czasie niewiele mozna w tej sprawie zrobic.  Nalezy oczekiwac, ze w niedalekiej przyszlosci nacjonalisci i rewizjonisci amerykanscy beda przedmiotem atakow ze strony zydowskich gangsterow, majacych powiazania z Mossadem.  Wydaje sie, ze los Zachodu bedzie bardziej zalezal od decyzji podejmowanych w Moskwie niz w Waszyngtonie lub Nowym Jorku.  Wladimir Putin powinien skupic w swoich rekach jeszcze wiecej wladzy. Oslabienie wplywow  gubernatorow prowincji rosyjskich przez akcje Putina mozna uznac za probe walki ze zorganizowana przestepczoscia, poniewaz gubernatorzy chetnie wchodzili w uklady z miejscowymi bosami mafii.  Putin powinien kontynuowac reformy w wojsku oraz w sluzbach specjalnych, tak aby byly bardziej lojalne dla nowego rosyjskiego porzadku.  Powinien ujawnic wplywy bosow mafii zydowskiej we wspolczesnym zachodnim swiecie.

Nalezy umacniac pozycje rubla (najlepiej zeby nie mozna go bylo wymieniac na inna walute), tak aby uniemozliwic manipulacje bosow mafii na rynku walutowym. Przydatne byloby rowniez utworzenie silnego rosyjsko-chinskiego bloku handlowego.  Niestety, sily policyjne w Rosji sa zbyt slabe. Zarobki policjantow sa niskie. Nalezaloby uzyskac wsparcie lokalnej milicji w konfrontacji z mafia i wszechobecna korupcja. Putin cieszyl sie dotychczas duza popularnoscia w spoleczenstwie rosyjskim, co powinien wykorzystac do walki ze zorganizowana przestepczoscia, wspierana przez swiatowy imperializm. 

Banki rosyjskie powinny przejsc pod scisla kontrole rzadowa i nalezy wyeliminowac z nich wszystkie elementy kryminalne.  Do walki z zydowska mafia powinna sie wlaczyc rosyjska cerkiew, druga najbardziej wplywowa sila w Rosji, apelujac do wiernych, aby brali aktywny udzial w budowe nowego narodowego, spolecznego systemu. Rzad powinien wspomagac finansowo spolecznosci wiejskie, tak aby doprowadzic do wzrostu populacji oraz dazyc do samowystarczalnosci Rosji w zakresie zywnosci.  

Rosyjskie zasoby ropy naftowej i gazu ziemnego powinny znajdowac sie pod scisla kontrola i ochrona panstwowa.  Putin, rosyjscy nacjonalisci oraz cerkiew ciesza sie obecnie olbrzymia popularnoscia i maja duze wplywy w Rosji. Nalezy ten kapital wykorzystac do walki z inspirowana przez Zydow przestepczoscia, imperializmem, liberalizmem oraz depopulacja.

http://www.jews-anonymous.org

(Z angielskiego tlumaczyl John Terlecky)

Antysemityzm w Polsce po Oswiecimiu

James R. Thompson

http://catholicinsight.com/online/reviews/books/article_750.shtml

Recenzja ksiazki Jana Tomasza Grossa Fear: Anti-Semitism in Poland after Auschwitz

Prof. Gross rozpoczyna swoje argumenty nastepujaca deklaracja dotyczaca metodologii jaka przyjal:  “Natura uprzedzenia polega na nieuzasadnionym uogolnieniu, natomiast zrozumienie opiera sie na starannym wyeliminowaniu dwuznacznosci i wyjasnieniu roznic.  Mamy do czynienia z dwoma przeciwstawnymi doswiadczeniami umyslowymi. Jedno probuje wyeliminowac uprzedzenie poprzez testowanie hipotez (tzn. sprawdza rozne alternatywne wyjasnienia, eliminuje falszywe dedukcje lub tezy nie poparte wystarczajacymi dowodami), drugie przyjmuje dyskurs, w ktorym tkwi juz przeslanka zaakceptowanego uprzedzenia.” Pierwsze stwierdzenie to zwykly banal, zas drugie pozbawia nas powszechnie uznanych w swiecie akademickim metod sprawdzania hipotez srodkami znanymi od czasow powstania logiki Arystotelesa. Ktos moze zapytac co zlego tkwi w sprawdzaniu hipotezy, ktora mowi, ze w Polsce jest pelno antysemityzmu? Tradycyjnie, historycy i prawnicy gromadza  fakty, na podstawie ktorych moga nastepnie obalic lub potwierdzic hipoteze.

Wprawdzie, Gross pocztkowo deklaruje, ze powyzsza hipoteza jest nieprawidlowo sformulowana, ale pozniej nie akceptuje zadnego argumentu, ktory potwierdzalby, ze jest falszywa.  Ta metoda obciazania czytelnika obowiazkiem udowodnienia poprzednich wnioskow nie daje szans na obalenie falszywych zalozen poprzez przytoczenie przeciwnych dowodow. Zastosowanie tej  metody w badaniach historycznych umozliwia dowolne manipulowanie historia oraz wyciaganie absurdalnych wnioskow, ktore sa nastepnie promowane przez media i staja sie pozniej czescia akceptowanej powszechnie wersji historii.

Sposob argumentacji Grossa posiada postmodernistyczny  charakter, czyli nie jest oparty o badanie dowodow lub  wyciaganie wnioskow na zasadzie dedukcji.  Gross nazywa to“historia analityczna”: “To co tutaj przedstawiam, nie jest historia diachroniczna, ale analityczna. Poruszam sie w przod i w tyl w czasie w roznych aspektach zdarzen, aby zrozumiec zjawisko antysemityzmu w powojennej Polsce”. W taki sposob osiaga on to, co sobie zalozyl.  Uznaje za prawdziwe wszystkie zeznania komunistycznych urzednikow, anonimowych osob cytowanych z “dokumentow” filmowanych w czasie 50-letniej okupacji sowieckiej, zeznania gapiow;  wszystko co potwierdza  przyjeta przez niego teze.  Natomiast, celowo pomija wszystkie dowody, ktore podwazalyby jego twierdzenie. 

Podobnie jak to ma miejsce w innych przypadkach pisania historii od nowa, konkluzje autora sa watpliwe. Dotyczy to calej ksiazki. Na stronie 164 znajduje sie podsumowanie: “Umyslowa i emocjonalna mgla, okrywajaca to opowiadanie, moze sie nieco rozwiac dopiero kiedy zrozumiemy, ze ocaleni Zydzi stali sie celem strasznej masakry, poniewaz byli ofiarami swoich sasiadow od stuleci a szczegolnie w czasie nazistowskiej okupacji.Epizody zbiorowej przemocy, ktore z dalszej perspektywy wydaja sie byc przypadkowe, po blizszym  zbadaniu okazuja sie byc bogate semantycznie. Praktycznie, kazdy moment ma znaczenie, gdyz ludzie ciagle porozumiewaja sie i komentuja to co robia.”

Parafrazujac argumenty Jana Grossa,  mozna powiedziec, ze katolicka Polska jest  ciagle rezerwuarem  wspieranego przez Kosciol antysemityzmu. Po wojnie ten rezerwuar byl pelen latwopalnej mieszanki, ktora mogla wybuchnac z powodu jakiejkolwiek iskry, Kiedy juz eksplodowala, mogla rozprzestrzenic sie na cala spolecznosc, pociagajac za soba nieobliczalne skutki.  Przypadkowo czy umyslnie, ksiazka profesora Jana Grossa koresponduje z pewnym politycznym projektem.

Zydzi zadaja restytucji od Polski

Oto jak wyglada polityczne tlo opowiadania Grossa. Wprawdzie Polacy nie mieli swojego Quislinga i nazistowscy oraz komunistyczni okupanci dokonali sami calego rabunku, ale biorac pod uwage fakt, ze Polacy nie uratowali Zydow przed Niemcami i nie ochronili ich wlasnosci, grzechy dziadkow sprawiaja, ze wspolczesne ubogie panstwo polskie musi wyplacic olbrzymie odszkodowania indywidualnym Zydom oraz organizacjom zydowskim, reprezentujacym interesy ofiar Holocaustu.  Roszczenia tych organizacji sa tak wielkie, ze przekraczaja mozliwosci platnicze Polski. Dwudziestu przedstawicieli tych organizacji przybylo do Warszawy 27 lutego 2007r., aby wywrzec presje na rzad poski, aby wyplacil dziesiatki miliardow restytucji.  Organizacje zydowskie zdaja sobie sprawe z tego, ze w nastepnych kilkunastu latach Polska otrzyma od Unii Europejskiej dziesiatki miliardow dolarow dla usprawnienia polskiej infrastruktury, zaniedbywanej przez dlugie lata. Wspomniane organizacje mysla o lepszym wykorzystaniu tych pieniedzy.

Trzy pogromy

Dla uzasadnienia swoich wnioskow Gross omawia trzy pogromy, ktore mialy miejsce w okupowanej przez sowietow Polsce:  12 czerwca 1945r. w Rzeszowie, gdzie nikogo nie zabito, 11 sierpnia 1945r. w Krakowie gdzie mialo zginac 2-5 osob oraz 4 lipca 1946r. w Kielcach gdzie zginelo 42 ludzi. Wedlug szacunkow Grossa w okresie powojennym w Polsce zginelo od 500 do 1500 Zydow.

Kiedy rozpatrujemy pogromy z perspektywy historycznej, dane statystyczne nie dajapodstaw do twierdzenia, ze Polacy organizowali jakies “czystki etniczne.” W czasie powstania Bohdana Chmielnickiego w 1648r. kozacy zabili okolo 100 tys. ukrainskich Zydow.  W latach 1939-45r. rezim nazistowski usmiercil okolo 6 mln Zydow z calej Europy. Okres tuz po II wojnie swiatowej byl bardzo trudny dla Polski. Tylko w jednej akcji NKWD w Suwalkach (12-25 lipca 1945r.) zginelo 600-800 polskich katolikow (za Rzeczpospolita z 9 lipca 2005). 500 Zydow zabitych na 250 tys zyjacych w Polsce w latach 1945-48 (wg Grossa str. 258) nie odbiega od stosunku zamordowanych katolikow do calej populacji w tym samym czasie.  W kraju, ktory w 1945 roku walczyl przeciwko zakuciu w komunistyczne kajdany, zrozumiala bylaby nawet relacja 1 zabity na 500 obywateli.

Gross koncentruje sie na pogromie w Kielcach, gdzie mialo zginac 42 Zydow. Od poczatku wystepowaly dwie odmienne wersje wydarzen:  komunistycznych wladz i biskupow katolickich. Komunistyczny rzad Bieruta i Bermana twierdzil, ze pogrom byl rezultatem ataku AK i NSZ (organizacji lojalnych w stosunku do rzadu polskiego przebywajacego w Londynie).  Wladza komunistyczna wlozyla olbrzymi wysilek w to, aby uzyskac dowody, ktore popieralyby jej oskarzenia, wlaczajac torturowanie setek obywateli.  Jedenakze, dzisiaj nikt powaznie nie traktuje stanowiska Bieruta.

Zdaniem katolickiego episkopatu, kielecki pogrom byl prowokacja wladz komunistycznych, ktore planowaly go od dawna. 30 lipca mial sie odbyc plebiscyt, w ktorym haslo “3 x TAK” oznaczalo uprawomocnienie sowieckiej wladzy w Polsce. Wladze komunistyczne potrzebowaly jakiegos incydentu ( 4 lipca Amerykanie obchodza swoje narodowe swieto), ktory odwrocilby uwage Zachodu od faktu formalnego zlikwidowania demokracji w Polsce. W czasie pogromu przy ul Planty 7 wielu Zydow zostalo zabitych strzalem z karabinu. Tymczasem, poza wojskiem i sluzba bezpieczenstawa, jedynie organizacje zydowskie mialy pozwolenie na noszenie broni. (Polak katolik, przy ktorym znalezionoby bron byl natychmiast rozstrzeliwany). Niestety, Gross ignoruje ten niewygodny fakt

Kiedy pieciu polskich ksiezy probowalo dostac sie na miejsce pogromu, zostali zatrzymani przez kordon policji, ktora pojawila sie natychmiast w tym miejscu (Kielce, July 4,  1946: Background, Context and Events, Toronto: Polish Educational Foundation, 1996). Oczywiscie, cala cywilna administracja znajdowala sie pod kontrola wladz komunistycznych w Warsawie, ktore byly na biezaco o wszystkim informowane. Cale to zdarzenie robilo wrazenie wyrezyserowanego w zlym czsie. Wkrotce pojawil sie oddzial NKWD, wedlug wczesniej wydanego rozkazu z zadaniem unieszkodliwienia majacego sie tam znajdowac zadnego krwi tlumu Polakow, ale na miejscu nie zastano zadnego tlumu.

Dla poparcia stanowiska biskupow mozna przedstawic wiele innych dowodow cui bono.  Gross jest oburzony faktem, ze biskupi nie potepili tego zdarzenia, czego domagaly sie wladze komunistyczne. Nie poparli stanowiska komunistycznego rzadu, ktory oskarzyl o pogrom sily antykomunistyczne. Biskup Kaczmarek, ktory prezentowal stanowisko biskupow, drogo zaplacil za swoja postawe. W wiezieniu torturowano go przez wiele miesiecy (wybito mu wszystkie zeby) i komunistyczny sad wydal na niego wyrok dlugoletniego wiezienia za szpiegowanie na rzecz USA. Gross przemilczal i ten fakt. Gross traktuje kieleckie UB tak jakby to byl Scotland Yard pod kierownictwem inspektora Jane Tennyson a nie organizacja w rekach okrutnych i zdyscyplinowanych aparatczykow. Zapomina, ze Kielce znajdowaly sie pod obca okupacja od wrzesnia 1939r.

Zasada Pareto

Obydwa stanowiska, zarowno wladz jak i biskupow, sa zgodne co do jednego, a mianowicie, ze morderstwo przy ul. Planty 7 bylo zaplanowane  i kierowane przez kogos i nie mialo charakteru spontanicznej reakcji tlumu. Potwierdza to tzw. zasade Pareto, wedlug ktorej katastrofa jakiegos systemu nastepuje raczej w rezultacie jednej lub kilku okreslonych przyczyn, niz jest rezultatem ogolnej choroby systemu. Mordowanie Polakow, Cyganow lub Zydow w czasie Holocaustu przez nazistow bylo zaplanowane i zorganizowane. Od rabunku w czasie Kristallnacht do gazowania w Auschwitz-Birkenau, przemoc i zabijanie bylo zaplanowane i kierowane.  Gross podwaza punkt widzenia biskupow, ale rownoczesnie nie przyjmuje opinii wladz. Rozwija raczej  stanowisko rzadowe, rewidujac je. (Fear, str. 163).

Uwazam, ze uzywanie okreslen pogrom lub prowokacja na okreslenie takiej zbiorowej reakcji, jaka miala miejsce w Kielcach jest mylace.  Zaliczaja one bowiem to zjawisko do “zachowania tlumu,” przypisujac je wylacznie grupie sfrustrowanych malkontentow, czesto manipulowanych przez pozbawionych skrupulow rzadowych agentow, w celu odwrocenia uwagi od narastajacych konfliktow spolecznych.  Jednakze 4 lipca 1946 nie mamy do czynienia z niespodziewanym buntem lumpenproletariatu. Raczej byla to grupa zwyklych ludzi, dzialajacych z rozmyslem i bez zahamowan.

Wedlug Grossa, morderstwo w Kielcach wyniklo z ogolnego ducha antysemityzmu, ktory prowadzil do spontanicznego wybuchu zgromadzonych jednostek. Gross stawia na glowie zasade Pareto, przypisujac wydarzenia w Kielcach ogolnej chorobie polskiego katolickiego spoleczenstwa. Zdaniem Grossa, jest to permanentny problem wynikajacy z polskiego katolicyzmu.

Zydzi w sowieckim aparacie bezpieczenstwa

Argumentujac na rzecz stalego zjawiska antysemityzmu w Polsce, Gross nastepnie poswieca kilka rozdzialow temu, aby udowodnic swoja druga konkluzje, a mianowicie, ze polski antysemityzm nie mial nic wspolnego z kolaboracja polskich Zydow z sowietami. Wprawdzie Gross nawet tego nie wspomina, ale warto tutaj czytelnikowi zacytowac opinie prof. Andrzeja Paczkowskiego, bylego dyrektora IPN, ze Zydzi w najwyzszych wladzach aparatu bezpieczenstwa, kontrolowanego przez sowietow, stanowili okolo 30% (A.Paczkowski, Zydzi w UB proba weryfikacji stereotypu w “Komunizm, ideologia ,system, ludzie, PAN, Warszawa 2001, str. 197)

W roku 1945 w Polsce bylo okolo 25 mln katolickiej ludnosci i okolo 250 tys Zydow.Prosta arytmetyka pokazuje, ze proporcja Zydow, ktorzy wstapili do UB byla 42 razy wieksza niz katolikow.. Gross tego nie kwestionuje, ale daje intrygujace wyjasnieniedlaczego tak bylo (Fear, str. 227). Wynikalo to, jego zdaniem, z braku wykwalifikowanych kadr. Nowa administracja angazowala kogo popadlo i zwyklym przypadkiem byla nadreprezentacja Zydow w aparacie bezpieczenstwa.Innymi slowy, olbrzymia nadreprezentacja Zydow w UB w porownaniu z katolikami wynikala ze stosunkowo wiekszej kompetencji Zydow. Ta konkurencyjna przewaga Zydow musiala byc wiec znaczna, jak wskazuje na to  stosunek  42:1. Gross w swojej analizue nie bierze pod uwage faktu, ze polski katolik wstepujacy do UB byl traktowany przez spoleczenstwo jako zdrajca i mogl byc ekskomunikowany przez Kosciol. Zdaniem Grossa, mniejszy proporcjonalnie udzial Polakow w UB wynikal z ich mniejszej kompetencji.

Inwazja Niemiec i ZSRR na Polske we wrzesniu 1939 r. zakonczyla sie nie sprowokowanym podzialem kraju. Oczywiste jest, ze Polacy nie byli zadowoleni z  sowieckiej okupacji, ale niektorzy moga sadzic, ze okupacja rosyjska byla lagodniejsza niz niemiecka. W jednej ze swoich ksiazek, napisanych w   czasach przedmodernistycznych ( Revolution from Abroad, Princeton Univ. Press, str. 229) Gross wykazuje na podstawie starannie skompletowanych dowodow, ze jest to bledne. Wedlug ostroznych szacunkow, sowieci zabili lub doprowadzili do smierci cztery do pieciu razy wiecej ludzi niz nazisci; przy tym populacja pod okupacja sowiecka byla dwa razy mniejsza niz pod okupacja niemiecka. Estymacja powyzsza dotyczy pierwszych dwoch lat wojny, zanim zaczelo sie masowe ludobojstwo Zydow.

Sowiecki terror

Gross wykazuje, ze dla polskich katolikow sowieci byli znacznie gorsi niz nazisci.Zasadniczo, warstwy wyksztalcone (lekarze, prawnicy, nauczyciele, inzynierowie,itd.)oraz indywidualni rolnicy, ktorzy mieli troche wiecej ziemi, byli od razu zgladzeni lub gromadzeni w wiezieniach skad byli wysylani do obozow niewolniczej pracy na Syberii lub w Azji Srodkowej. Straszliwe warunki jakie tam panowaly byly nawet gorsze niz w nazistowskich obozach koncentracyjnych.  Np. w wiezieniu we Lwowie w celi o powierzchni 11,5 m2 upchano 28 ludzi. Wiezniowie musieli sie zalatwiac na podloge.

Zydzi witali sowieckich agresorow

Jaka byla sytuacja Zydow na terenach okupowanych przez sowietow i jaki byl ich stosunek do okupantow?  Gross pisze ( Revolution, str.32): “Polacy i Ukraincy opisywali te wydarzenia z gryzaca ironia a Zydzi temu nie zaprzeczali, ze  witali Armie Radziecka z radoscia. Mlodziez zydowska spedzala dni i noce z zolnierzami radzieckimi; powszechny entuzjazm towarzyszyl wkraczajacym Rosjanom; rowniez Rosjanie darzyli Zydow zaufaniem.W innym miejscu Gross cytuje Celine Koninska (Revolution, str. 34): “Trudno znalezc odpowiednie slowa na wyrazenie naszych uczuc –  to oczekiwanie i to szczescie. Zastanawialismy sie jak wyrazic nasza ogromna radosc: rzucac kwiaty, spiewac, organizowac pochody? Mysle, ze tak beda sie radowac Zydzi kiedy zjawi sie ich Mesjasz.” Przypominam, ze tak cieplo witano sowietow we wrzesniu 1939r. we wschodniej Polsce w czasie kiedy w poblizu nie bylo zadnych Niemcow.  Zydzi cieszyli sie z okupacji wschodniej Polski przez Rosjan.  Dla polskich katolikow byla to zdrada; analogicznie odbierano gorace przyjecie jakie wkraczajacym Niemcom zgotowali folksdojcze w zachodniej Polsce.

Nie mozna podwazyc faktu, ze na polskich terenach okupowanych przez Niemcow, gdzie sytuacja Zydow byla gorsza niz katolikow, wiele rodzin polskich ukrywalo Zydow przed nazistami. Dane liczbowe zebrane w muzeum Yad Vashem pokazuja, ze Polacy znajdowali sie na pierwszym miejscu wsrod chrzescijan ratujacych Zydow przed nazistami,  narazajac zycie swoje i swoich rodzin. Powinnismy wiec zadac pytanie: Czy Zydzi wykorzystali swoje wplywy i uprzywilejowana sytuacje na polskich terenach okupowanych przez sowietow, aby ratowac Polakow katolikow przed NKWD? Przykro mi to powiedziec, ale nie mogle znalezc zadnego takiego przypadku.

Egzekucje Polakow katolikow przez sowietow

Wedlug szacunkow J.Grossa (Revolution,str.194) do dnia 22 czerwca 1941r., czyli do czasu zerwania ukladu ze Stalinem przez Hitlera , okolo 1,25 mln ludzi zostalo wywiezionych ze wschodnich terenow Polski w glab ZSRR. Straszliwe wiezienia NKWD  sluzyly jako miejsca gdzie Polacy oczekiwali na egzekucje lub na transport do Gulagu. W czasie zaatakowania ZSRR przez Niemcy NKWD zgladzilo lub wywiozlo na wschod 150 tys wiezniow.  W wiezieniu Brygidki we Lwowie w dniu 22 czerwca 1941r.  NKWD wymordowalo prawie wszystkich z 13 tys. przebywajacych tam wuiezniow. (Revolution, str.179).  Gross nie mowi w tym przypadku o pogromie, tylko o “masakrze” Po wejsciu armii niemieckiej na tereny wschodniej Polski, nazisci zachecaloi Polakow do dzialan antysemickich, wlaczajac w to pogromy. Nie odniesli jednak w tym sukcesow.  Polacy katolicy nie chcieli uczestniczyc w  nazistowskich mordach. Polskie podziemie karalo nawet smiercia za wydawanie Zydow nazistom.

Po szybkim wycofanu sie Armii Radzieckiej, zanim wladze nad wschodnimi terenami Polski przejeli Niemcy, polskie podziemie wykonalo wiele wyrokow smierci na kolaborantach, wsrod ktorych bylo wielu Zydow. Przykladem moze byc miejscowosc Szczuczyn, gdzie znajdowaly sie cztery wiezienia NKWD. Gross traktuje to wykonanie wyrokow smierci jako przyklad polskiego antysemityzmu. Powinien sie wiec zastanowic dlaczego w takim razie na terenie zachodniej Polski, okupowanej przez Niemcow, Polacy nie organizowali pogromow.

Oskarzenia Grossa sa falszywe a zadania finansowe ponizajace

Jak wspomnialem na poczatku, prof. Gross gardzi danymi empirycznymi i logika Arystotelesa, aby udowodnic swoje racje. Dla wszystkich, ktorzy wierza w logiczne wnioski oparte  na faktach, tezy Grossa nie wytrzymuja krytyki. Poza tym, trudno zaakceptowac traktowanie katolickiej Polski, ktora przez pol wieku byla ofiara brutalnej przemocy, w taki sposob jakby sama byla katem.  Podobnie, jak nie mozna sie zgodzic z oskarzaniem katolicyzmu, wiary, ktora pomogla przetrwac Polakom 50-letni ucisk, o rzekome zrodlo antysemityzmu. Nie ma watpliwosci, ze Grossowi towarzyszy caly chor Zydow, ktorzy w czasie wojny utracili swoje majatki w Polsce i ktorzy zadaja, aby Polacy za to zaplacili. Nie ma dla nich znaczenia, ze w Polsce moze byc niedostatek, kasa pusta lub nawet ludzie moga glodowac.

Wedlug Teresy Bochwic (Rzeczpospolita, 3 sierpnia, 2002) dwoch na trzech obecnych obywateli polskich lub ich potomkow utracilo swoje domy w rezultacie II wojny swiatowej lub wydarzen, ktore nastapily po niej. Organa bezpieczenstwa panstwowego, kierowane prze Jakuba Bermana i sowieckie NKWD sa odpowiedzialne za smierc miliona polskich katolikow.  Do kogo maja sie Polacy zwrocic o wyrownanie krzywd, jakie ich spotkaly.  Polacy po prostu chca, aby zostawiono ich w spokoju, aby poniechano quasi-legalnych atakow ze strony tych, ktorzy chcieliby ich uciskac na zawsze. Polacy poniesli najwyzsze straty w czasie II wojny swiatowej w stosunku do liczby ludnosci (17% populacji).  W wojnie przeciwko Hitlerowi Polska zajela czwarte miejsce  po ZSRR, USA i Wielkiej Brytanii pod wzgledem udzialu zolnierzy.  Polskie podziemie wykonalo najwieksza liczbe atakow przeciwko nazistom w porownaniu z innymi okupowanymi krajami i ucierpialo najwieksze represje. W Polsce nie bylo rzadu w stylu Quislinga lub Petaina.  Kolaboracja z nazistami wystepowala rzadko i byla karana smiercia przez wladze podziemne.  Polacy stanowia najliczniejsza grupe wsrod “sprawiedliwych chrzescijan” odnotowanych przez Yad Vashem. Dalsze przesladowanie tego narodu, ktory tak dlugo cierpial, spowodowane jest chyba czyms wiecej niz tylko postmodernistyczne zasady.

James R. Thompson wyklada na Uniwersytecie Rice w Houston w Teksasie.

Powyzszy artykul zostal przedrukowany z The Chesterton Review, Special Polish Issue,

Spring-Summer 2007. 

(Z angielskiego tlumaczyl:  Longinus Smyrgala))

                                                                                                 JAK  MOSKWA  ATAKOWALA WATYKAN

Priorytetem KGB bylo podwazanie wplywow Kosciola

Ion Mihai Pacepa

(Z angielskiego tlumaczyl Longinus Smyrgala)

ZWALCZANIE KOSCIOLA

         Wladze sowieckie zawsze wrogo odnosily sie do Watykanu. Po upadku ZSRR znaleziono dokumenty, ktore wskazywaly na dlugofalowa polityke zwalczania przez Kreml Kosciola Katolickiego, ktorego antykomunistyczne nastawienie bylo znane od dawna. W marcu 2006 roku komisja wloskiego parlamentu stwierdzila, ze nie ma najmniejszej watpliwosci, ze przywodcy Zwiazku Radzieckiego zainicjowali akcje, ktora miala doprowadzic do zlikwidowania Papieza Karola Wojtyly jako zemste za jego poparcie dla Ruchu Solidarnosci w Polsce.  

     Ostatnio ujawniono dokumenty polskich slozb specjalnych, ktore wskazuja na      werbowanie kleru do wspolpracy. W styczniu 2007 r. podal sie dymisji arcybiskup warszawski Stanislaw Wielgus, niedawno powolany na to stanowisko przez Paieza, kiedy okazalo sie, ze podpisal dokumenty zobowiazujace go do wspolpracy z poltyczna policja komunistycznej Polski. Z tego samego powodu zrezygnowal rektor katedry na Wawelu, miejsca gdzie spoczywaja ciala polskich krolow i krolowych. Nastepnie, bylym agentem SB okazal sie byc Michal Jagosz  czlonek trybunalu watykanskiego powolanego do badania swietosci Jana Pawla II. Do wspolpracy zwerbowano go w 1985 r.,kiedy otrzymal propozycje pracy w Watykanie. Wkrotce ma sie ukazac ksiazka, w ktorej beda ujawnione nazwiska 39 ksiezy z diecezji krakowskiej, ktorych nazwiska znaleziono w archiwach gdzie figuruja jako agenci. Niektorzy z nich sa juz biskupami. Wyglada na to, ze to dopiero poczatek. Specjalna komisja zajmie sie wkrotce zbadaniem zjawiska wspolpracy kleru ze sluzba bezpieczenstwa w komunistycznej Polsce. Ocenia sie, ze  w dokumentach bezpieki moga byc nazwiska nawet kilku tysiecy ksiezy. Na razie dotyczy to tylko Polski, ale juz czas, aby otwarto archiwa KGB i innych sluzb specjalnych, ktore ujawnia akcje przeciwko Kosciolowi w innych panstwach bylego bloku komunistycznego oraz przeciwko Watykanowi.

     Przed wielu laty sam znajdowalem sie w centrum akcji moskiewskich sluzb wywiadowczych, ktorych celem bylo znieslawianie Watykanu poprzez przedstawienie Papieza Piusa XII jako sympatyka nazizmu.  W lutym 1960 r. Nikita Chruszczow zatwierdzil super-tajny plan, ktorego celem bylo podwazenie moralnego autorytetu Watykanu w Zachodniej Europie. Idea ta zrodzila sie w glowach szefa KGB Aleksandra Szelepina oraz czlonka Politbiura odpowiedzialnego za sprawy miedzynarodowe Aleksieja Kiriczenko.  Do tej pory KGB koncentrowalo sie na zwalczaniu “smiertelnego wroga” na terenie Wschodniej Europy, gdzie Swiete Miasto przedstawiane byla jako siedlisko szpiegow bedacych na sluzbie amerykanskiego imperializmu. Teraz Moskwa postanowila, aby sami ksieza zdyskredytowali Watykan jako bastion nazizmu.

     Jako cel atakow obrano Eugenio Pacelliego czyli Papieza Piusa XII, ktory zmarl w 1958 r.. Wszak sloganu KGB mowil, ze “umarli sami nie moga sie bronic.” Poniewaz E.Pacelli sprawowal funkcje nuncjusza watykanskiego w Monachium i Berlinie w czasie kiedy nazisci dochodzili w Niemczech do wladzy,  KGB postanowilo skompromitowac Papieza Piusa XII, przedstawiajac go jako antysemite, ktory zachecal Hitlera do  Holocaustu. Szatanskim pomyslem bylo przeprowazdenie calej brudnej roboty zachodnimi rekami  w oparciu o “zrodla” pochodzace z Watykanu, w taki sposob, aby najmniejszy trop nie wskazywal na inspiracje wywiadu sowieckiego.  W ten sposob chciano uniknac wpadki, jaka zdarzyla sie w sprawie kardynala wegierskiego Jozefa Mindszentego, ktorego oskarzono w oparciu o sfalszowane dokumenty (6 lutego 1949 r., na kilka dni przed zakonczeniem procesu Mindszentego, do Wiednia uciekla Hanna Sulner, wegierski ekspert grafologii, ktora sfabrykowala dokumenty z podpisami kardynala. Przywiozla ze soba mikrofilmy tych “dokumentow,” ktore swiadczyly o sfingowaniu calego procesu. Przedstawila ze szczegolami w jaki sposob sfabrykowano dokumenty kompromitujace kardynala Mindszentego i jak sama falszowala jego podpisy.W rezultacie,  kardynal Jozef Mindszenty postrzegany byl przez spoleczenstwa zachodnie jako bohater i meczennik. )

     Nauczone smutnym doswiadczeniem KGB szukalo teraz oryginalnych watykanskich dokumentow,  ktore w jakis ( nawet bardzo odlegly) sposob zwiazane byly z osoba Papieza Piusa XII.  Po odpowiedniej “obrobce” przez sowieckich ekspertow od dezinformacji,  dokumenty takie mialy przedstawic Papieza w odpowiednim swietle. Problem polegal na tym, ze KGB nie mialo dostepu do archiwow watykanskich, dlatego poprosilo o pomoc moja rodzima organizacje, czyli DIE - rumunskie sluzby wywiadu zagranicznego. Nowy szef sowieckich sluzb wywiadowczych gen. Aleksander Sacharowski w 1949 r. bral udzial w tworzeniu DIE i dotychczas sprawowal funkcje glownego sowieckiego doradcy DIE .  Wiedzial, ze DIE mialo duze mozliwosci kontaktowania sie z administracja Watykanu oraz szanse na uzyskanie  pozwolenia na dostep do archiwow watykanskich. W 1959 r. pracowalem w Niemczech Zachodnich jako zastepca szefa zagranicznego przedstawicielstwa Rumunii odpowiedzialny za dzialanosc wywiadu. Zaaranzowalem wtedy “wymiane szpiegow,”  w rezultacie ktorej zwolniono dwoch agentow DIE (plk Gheorghe Horobet i mjr Nicolae Ciuciulin), zlapanych przez niemiecki kontrwywiad na goracym uczynku, w zamian za rumunskiego biskupa katolickiego Augustina Pacha, ktorego KGB aresztowalo pod falszywym zarzutem szpiegostwa.. W rezultacie tej akcji biskup Pacha znalazl schronienie w Watykanie.

INFILTRACJA WATYKANU

Sacharowski wyznaczyl mnie do przeprowadzenia operacji przeciwko Piusowi XII pod kryptonimem Seat-12. Upowaznil mnie do poinformowania Watykanu, ze rzad rumunski jest gotow do wznowienia zerwanych stosunkow ze Stolica Piotrowa w zamian za dostep do archiwow watykanskich oraz bezprocentowa pozyczke na 25 lat w wysokosci 1 miliarda dolarow.  (Rumunia zerwala stosunki dyplomatyczne z Watykanem w 1951r. w rezultacie oskarzenia wysunietego przez Moskwe, ze nuncjatura watykanska w Rumunii jest wykorzystywana do operacji szpiegowskich przez CIA. Na podstawie tych oskarzen biuro zostalo zamkniete.)  Dostep do archiwow watykanskich mial ulatwic rzadowi rumunskiemu uzasadnic ponowne nawiazanie stosunkow z Watykanem poprzez znalezienie dokumentow potwierdzajacych historyczne zwiazki obydwu stolic.

   Moj wczesniejszy udzial w uwolnieniu biskupa Pachy spowodowal, ze otwarly sie przede mna watykanskie drzwi. Juz w  miesiac po otrzymaniu instrukcji od KGB mialem pierwszy kontakt z przedstawicielem Watykanu . Dla utrzymania calej sprawy w tajemnicy spotkania byly aranzowane w hotelu w Genewie w Szwajcarii.  Zostalem tam przedstawiony “wplywowemu czlonkowi korpusu dyplomatycznego,” ktory swoja kariere w Watykanie rozpoczal od pracy w archiwum. Wkrotce moglem sie przekonac jak wplywowym czlowiekiem byl ow watykanski dyplomata o nazwisku Agostino Casaroli. Monsinior Casaroli zalatwil dostep do archiwow mnie oraz trzem mlodym oficerom wywiadu DIE udajacym rumunskich ksiezy, ktorzy wkrotce zaczeli poszukiwania. Casaroli “w zasadzie” zgodzil sie rowniez na pozyczke, ale powiedzial, ze Watykan musi popstawic pewne swoje warunki. ( Do 1978 roku, w ktorym opuscilem Rumunie na zawsze, ciagle negocjowano pozyczke, ktorej wysokosc zmniejszono do $200 mln).

   W latach 1960-62 znaleziono w bibliotece i w archiwach watykanskich wiele interesujacych materialow, ktore dotyczyly bezposrednio Piusa XII. Mikrofilmy z kopiami tych dokumentow natychmiast przesylano do KGB poprzez specjalnego kuriera. Faktem jest, ze nie znaleziono tam zadnych materialow obciazajacych Papieza Piusa XII. W wiekszosci byly to kopie listow i przemowien oraz sprawozdania ze spotkan, pisane w jezyku dyplomatycznym. Tym niemniej, KGB ciagle domagalo sie nowych dokumentow.

KGB REZYSERUJE SZTUKE TEATRALNA

   W 1963r. general Iwan Agajants, slynny boss departamentu d/s dezinformacji KGB, przylecial do Bukaresztu, aby osobiscie podziekowac nam za pomoc. Powiedzial nam, ze plan Seat-12 zmaterializowal sie w postaci sztuki teatralnj atakujacej Papieza Piusa XII pt. The Deputy, ktorej tytul nawiazywal do roli papieza jako zastepcy Chrystusa na Ziemi.  Agajants pochwalil sie, ze to on naszkicowal plan sztuki, do ktorej  dolaczono wiele dokumentow zrodlowych po odpowiedniej “obrobce” materialow, ktore wyniesli z watykanskich archiwow nasi ludzie, przez “ekspertow” KGB. Rezyser  sztuki Erwin Piscator byl oddanym komunista, majacym wieloletnie kontakty z Moskwa, W 1929r. utworzyl w Berlinie Teatr Proletariacki a kiedy Hitler doszedl do wladzy otrzymal azyl polityczny w Zwiazku Radzieckim skad po kilku latach wyemigrowal do Stanow Zjednoczonych. W 1962 r. powrocil do Berlina Zachodniego, gdzie zajal sie rezyserowaniem sztuki The Deputy.

     Wprawdzie w czaie mojej pracy w Rumunii zawsze podchodzilem z pewna rezerwa do bosow KGB, ktorzy przedstawiali sowieckie sluzby specjalne jako ojca i matke wszystkiego co sie dzieje,  ale mialem powody, aby wierzyc w to co powiedzial Agajants. Byl on zywa legenda na polu dezinformacji.  W 1943r. dostarczyl raport wywiadowczy, z ktorego wynikalo jakoby Hitler planowal porwanie Prezydenta  Franklina Roosevelta z ambasady USA w Teheranie w czasie Konferencji Aliantow. W rezultacie tego Roosevelt zgodzil sie na umieszczenie swojego sztabu w willi znajdujacej sie na terenie nalezacym do ambasady ZSRR, strzezonej przez sowiecki personel. Wszyscy sowieccy oficerowie wyznaczeni do ochrony tej willi byli agentami wywiadu Zwiazku Radzieckiego biegle wladajacymi jezykiem angielskim. Nawet przy owczesnej ograniczonej technice, Agajants mogl co godzine przedstawiac Stalinowi raporty z podsluchow rozmow swoich brytyjskich i amerykanskich gosci. Pomoglo to Stalinowi na uzyskanie milczacej zgody Roosevelta na zatrzymanie pod sowiecka okupacja terenow zajetych przez Armie Radzoecka w latach 1939-40. Agajantsowi przypisuje sie rowniez zasluge za fakt, ze Roosevelt uzywal cieplego okreslenia “Uncle Joe” w stosunku do Stalina na Konferencji w Teheranie. Sacharowski zartowal, ze to bardziej ucieszylo Stalina niz przylaczenie do ZSRR obszarow republik baltyckich. Stalin odwzajemnial sie nazywajac Roosevelta “moim drogim kaleka.” 

   Agajants wymyslil jeszcze jeden majstersztyk.  Sfabrykowal manuskrypt przeznaczony dla urobienia zachodniej opinii publicznej, z ktorego wynikalo, ze Kreml myslal o bezpieczenstwie Zydow. Wspomniany manuskrypt opublikowano jako ksiazke pt. Notes for a Journal, ktora odniosla na Zachodzie duzy sukces. Autorstwo wspomnianego manuskryptu przypisano Maksymowi Litwinowowi (prawdziwe nazwisko: Meir Walach), bylemu sowieckiemu komisarzowi spraw zagranicznych, ktorego Stalin usunal w 1939 r., podobnie jak wielu innych Zydow, w rezultacie czystki przeprowadzonej wsrod aparatu dyplomatycznego,. Czystka ta miala ulatwic Stalinowi podpisanie paktu o nieagresji z Hitlerem. (Pakt o nieagresji podpisano 23 sierpnia 1939 r. Wedlug tajnego protokolu terytorium Polski zostalo podzielone pomiedzy obydwu sygnatariuszy a ZSRR mial wolna reke w sprawach Estonii, Lotwy, Litwy, Finlandii, Besarabii i Pn Bukowiny). Ksiazka Agajantsa byla tak swietnie podrobiona,  ze nawet najbardziej znany brytyjski historyk Edward Hallet Carr nie mial najmniejszych watpliwosci co do jej autentycznosci i nawet napisal  do niej.wstep(Carr jest autorem 10-tomowej Historii Rosji Sowieckiej)   Ksiazka The Deputy zostala opublikowana w 1963 r. jako dzielo malo znanego pisarza zachodnioniemieckiego Rolfa Hochhutha pod niemieckim tytulem Der Stellvertreter. Ein christliches Trauerspiel. Glowna teza tej ksiazki bylo ukazanie poparcia Piusa XII dla Hitlera, zachecanego do przeprowadzenia Holocaustu Zydow. Ksiazka ta natychmiast wywolala wiele kontrowersji wokol osoby Papieza Piusa XII, ktorego przedstawiono jako bezdusznego czlowieka, ktpry bardziej dbal o majatek Watykanu niz o los ofiar Hitlera. Oryginalny tekst przeznaczony byl dla osmiogodzinnej sztuki teatralnej. Hochuth zalaczyl do niego 40 do 80 stron (w zaleznosci od wydania) “dokumentow historycznych.” W artykule opublikowany w 1963 r. w jednej z zachodnioniemieckich gazet Hochhuth broni sposobu w jaki przedstawia Piusa XII: “Oto tutaj sa fakty – 40 bitych stron dokumentow, ktore zalaczylem do swojej sztuki.” W wywiadzie dla nowojorskiego radia, przeprowadzonym w 1964r z okazji premiery The Deputy, Hochuth powiedzial: “Uznalem  za niezbedne zalaczenie do oryginalu sztuki dodatku historycznego (Historische Streiflichter). Sztuke The Deputy przetlumaczono na ponad 20 jezykow ze znacznymi skrotami i zwykle bez dodatku historycznego.

   Przed napisaniem The Deputy, Hochhuth, ktory nie mial nawet matury, pracowal w wydawnictwie Bertelsmanna na podrzednym stanowisku. W swoich wywiadach dla prasy twierdzil, ze w 1959 roku wzial urlop i wyjechal do Rzymu, gdzie spedzil trzy miesiace, przeprowadzajac wiele rozmow z roznymi ludzmi i gdzie napisal pierwsza wersje swojej sztuki.  Rzekomo zadal “szereg pytan” jakiemus biskupowi, ktorego nazwiska nie chcial ujawnic. Tak sie sklada, ze w tym czasie regularnie bywalem w Watykanie jako akredytowany delegat rzadu rumunskiego i nigdy nie spotkalem tam zadnego gadatliwego biskupa, ktory bylby gotow zwierzac sie przede mna, mimo ze nieraz probowalem nawiazac kontakt. Nawet nasi oficerowie wywiadu, ktorzy mieli swietne dokumenty rumunskich ksiezy nie mielki latwego dostepu do watykanskich archiwow i nieustannie byli sprawdzani.

   Moj byly szef, brat dytktatora Nicolae Ceausescu, zwykle pytal czy chodzi o awans, czy o degradacje kiedy prosilem go o teczke personalna kogos z moich podwiadnych. W ciagu pierwszych dziesieciu lat od dnia publikacji ksiazka The Deputy psula opinie Piusowi XII. Po jej ukazaniu sie napisano niezliczona ilosc artykulow, zarowno atakujacych Papieza, jak i w jego obronie. Dochodzilo do takich paradoksow, ze oskarzano w nich Papieza o przyczynienie sie do zbrodni oswiecimskich. Niektore z nich rozprawialy sie natomiast z argumentami Hochutha, nie zostawiajac na nich suchej nitki. Wszystkie jednak przyczynily sie do niezwyklej popularnosci tej raczej slabej sztuki w tym czasie. Nawet dzisiaj, ludzie, ktorzy nigdy nie slyszeli o sztuce The Deputy , sa przekonani, ze Pius XII byl bezdusznym, zlym czlowiekiem, ktory nienawidzil Zydow i pomogl Hitlerowi pozbyc sie ich.  Jak powiedzial mi kiedys szef KGB, niezrownany mistrz oszustwa, Jurij Andropow, ludzie sa raczej sklonni uwierzyc w brud niz w swietosc.

PODWAZANIE FALSZERSTWA

     Gdzies w polowie lat 1970-ych sztuka The Deputy zaczela tracic wiarygodnosc.W 1974 r. nawet Andropow zwierzyl sie nam, ze gdybysmy wtedy wiedzieli to co wiemy dzisiaj, nigdy nie   aatakowalibysmy Papieza Piusa XII. Zmiane pogladow spowodowaly niedawno ujawnione informacje, z ktorych wynika, ze Hitler nie tylko nie byl przyjaznie nastawiony do Piusa XII, ale nawet spiskowal przeciwko niemu.    Na kilka dni przed wspomniana rozmowa z Andropowem, zwolniono z wiezienia bylego komendanta SS we Wloszech generala Friedricha Otto Wolffa, ktory oswiadczyl, ze w 1943r. Hitler polecil mu porwac Piusa XII z Watykanu. Rozkaz ten byl tak supertajny, ze nigdy nie odnaleziono jego sladow w archiwach nazistowskich. Wolff mial oswiadczyc Hillerowi, ze cala akcja zajmie szesc tygodni. Hitler, ktory obwinial Papieza za obalenie Mussoliniego, domagal sie natychmiastowego dzialania. Ostatecznie, Wolffowi udalo sie wyperswadowac Hitlerowi, ze realizacja tego planu moglby  wywolac w swiecie bardzo negatywne reakcje i fuehrer z niej zrezygnowal.

     W 1974 kardynal Mindszenty opublikowal swoje wspomnienia, w ktorych szczegolowo przedstawil jak zostal aresztowany przez wegierskie wladze komunistyczne. Na podstawie sfabrykowanych dokumentow zostal oskarzony o zbrodnie, podlegle karze smierci lub dozywotniego wiezienia, takie jak: zdrada, spisek oraz handel obca waluta. Nastepnie, do publicznej wiadomosci podano jego rzekoma “spowiedz.” Mindszenty pisze, ze falszerstwo bylo tak prymitywne, ze mozna bylo go rozpoznac juz na pterwszy rzut oka. Kiedy jednak przegladal artykuly w zagranicznej prase oraz czytal ksiazki, w ktorych opisywano jego przypadek,  ze zdziwieniem stwierdzil, ze uwierzono w jego “spowiedz,” jakkolwiek uznano,, ze  musial jej dokonac w stanie polswiadomym lub pod wplywem “prania mozgu” jaki mu zaaplikowano w wiezieniu. Zachodnie spoleczenstwo nie bylo w stanie uwierzyc, ze policja mogla upublicznic dokumenty, ktore sama stworzyla.

     Kilka lat pozniej Papiez Jan Pawel II wszczal proces beatyfikacji Piusa XII,  w czasie ktorego swiadkowie z roznych krajow potwierdzili, ze Pius XII byl wrogiem a nie przyjacielem Hitlera. Israel Zoller, glowny rabin Rzymu, w latach 1943-44 kiedy miasto bylo okupowane przez nazistow,  poswiecil Papiezowi Piusowi XII caly rozdzial swoich pamietnikow, w ktorym wyrazal mu wdziecznosc. “Ojciec Swiety rozeslal do biskupow specjalny list, w ktorym zalecil, aby koscioly i zakony staly sie miejscem schronienia dla Zydow.  Osobiscie znalem jeden zakon, w ktorym siostry spaly w suterenie, odstepujac swoje lozka uciekinierom.” 25 lipca 1944r. Papiez Pius XII przyjal Zollera na audiencji,

Watykanski sekretarz stanu Giovanni Battista Montini (pozniejszy Papiez Pawel VI) zanotowal, ze rabin Zoller dziekowal Ojcu Swietemu za ratowanie Zydow w Rzymie. Niedawno ukazala sie ksiazka Davida G.Dalina pt. The Myth of Hitler’s Pope: How Pope Pius XII Rescued Jews from Nazis, w ktorej autor udowodnil, ze Eugenio Pacelli darzyl Zydow przyjaznia na dlugo zanim zostal Papiezem. Pierwsza encyklika Piusa XII, ogloszona tuz po rozpoczeciu II wojny swiatowej, byla tak bardzo anty-hitlerowska, ze piloci RAF’u rozrzucali ulotki z jej tekstem nad terytorium Niemiec.

   W ciagu ostatnich 16 lat przywrocono w Rosji swobody religijne i mloda generacja Rosjan zmaga sie z tworzeniem nowej narodowej identyfikacji. Mozemy tylko miec nadzieje, ze prezydent Vladimir Putin pozwoli wreszcie otworzyc archiwa KGB, abysmy mogli przekonac sie w jaki sposob komunisci spotwarzyli jenego z najwiekszych papiezy XX wieku.

(General Ion Mihai Pacepa byl oficerem wywiadu najwyzszej rangi, jaki kiedykolwiek uciekl na Zachod z terytorium bylego bloku sowieckiego. Jego ksiazka pt. Red Horizons zostala opublikowana w 27 krajach.)

 http://article.nationalreview.com/?q=YTUzYmJhMGQ5Y2UxOWUzNDUyNWUwODJiOTEzYjY4NzI=

                                                                                                             ZMAGANIA DWOCH DEMONOW ZLA

Adam Kirsch

Recenzja ksiazki Normana Daviesa pt. No Simple Victory:

World War II in Europe, 1939-1945

(The  New York Sun, September 5th, 2007)

Dla historyka Polski historia calej Europy wyglada inaczej.  Zwykle uwaza sie, ze Wschodnia Europa to obszar wokol Pragi a wszystko poza nim to jakis tajemniczy i zacofany obszar. Pol wieku za zelazna kurtyna tylko poglebilo tradycyjne oddalenie, umacniajac wyobrazenie wschodniego bloku jako rodzaj monolitu, mimo iz skladal sie on z tak rozniacych sie miedzy soba krajow. Ludzie, ktorzy instynktownie widza roznice pomiedzy Niemcami a Holendrami, nie rozumieja odmiennosci Polakow od Ukraincow lub Serbow od Chorwatow, chyba ze te narody zaczynaja sie wzajemnie mordowac, wtedy staja sie przykladem zadawnionej, niezmiennej nienawisci.  Ten stan rzeczy wzbudzal niezadowolenie takich pisarzy jak Milan Kundera, ktory protestowal przeciwko zaliczaniu Czechoslowacji do “Wschodu,” podczas gdy ten kraj od tysiaca lat byl czescia zachodniej cywilizacji i historii.

Kariera Normana Daviesa, popularnego, chociaz czasami kontrowersyjnego, brytyjskiego historyka zwiazana jest z atakowaniem pogladow czytelnikow,  dla ktorych ‘Zachod” zaczyna sie w Kaliforni a konczy na Labie.  Davis zdobyl slawe jako glowny anglojezyczny historyk Polski. Jego ksiazka God’s Playground (1982) jest standardowa praca w tym przedmiocie i stala sie bardzo popularna w Polsce, gdzie na poczatku lat 1980-ych krazyla nawet po kraju jako samizdat. W ostatniej dekadzie Davies zajmowal sie pisaniem syntetycznych ksiazek, ujmujacych tematy bardzo szeroko jak Europe: A History (1996) lub The Isles (1999) o historii Anglii i Irlandii.

Jednakze, ciagle stosuje perspektywe outsidera, jaka wypracowal piszac o historii Polski. Dlatego jego historia Wielkiej Brytanii nie jest historia Brytanii, lecz historia “Wysp,”co sugeruje wykorzystanie geografii do podwazenia mitow historycznych.   Davis argumentujue, ze Irlandia, Walia, Szkocja lub Anglia nie sa bardziej brytyjskie niz Polska i Republika Czech “wschodnie.” Po to, aby prawidlowo zrozumiec historie, niezbedne jest odrzucenie takich iluzji, nawet jezeli sa one dla nas wygodne.

Najnowsza ksiazka  Davisa No Simple Victory: World War II in Europe, 1939-1945 jest wlasnie ostatnim etapem projektu likwidowania takich iluzji. Jego rewizjonistyczna wersja historii II wojny swiatowej ma na celu zrewidowac poglady zadowolonych z siebie brytyjskich i amerykankich czytelnikow,  ktorzy przyzwyczaili sie myslec o niej jako o “dobrej wojnie.” Nie oznacza to wcale, ze Davies przedstawia w niej jakies nowe, nieznane fakty lub prezentuje jakas szokujaca reinterpretacje.   Jego celem jest raczej przypomniec swiatu o dwoch prawdach, z ktorych niezbyt sobie zdajemy sprawe.Pierwsza prawda polega na tym, ze z militarnego punktu widzenia, II wojna swiatowa w Europie byla glownie wojna pomiedzy Niemcami a Zwiazkiem Radzieckim; jakkolwiek udzial Wielkiej Brytanii i Stanow Zjednoczonych byl decydujacy, to nie na tej samej skali waznosci. Druga prawda, to ta, ze nazizm i komunizm walczyly o kontrole nad Wschodnia Europa, ale z moralnego punktu widzenia nie bylo miedzy nimi duzej roznicy. Wprawdzie Zwiazek Radziecki byl sojusznikiem, ale mial mniej wspolnego z anglo-amerykanska demokracja niz z nazistowska tyrania.

Pierwsza teza nie podlega dyskusji. Z kazego punktu widzenia:  ilosci bitew, zabitych zolnierzy, utraconych terytoriow, cierpien ludnosci cywilnej, front wschodni byl bez porownania straszniejszy niz front utworzony pozniej przez Anglo-Amerykanow w Polnocnej Afryce, Wloszech i Francji. Davies przytacza liczby, ktore tylko potwierdzaja ta teze.   Ilosc zabitych zolnierzy radzieckich w latach 1939-45 wyniosla okolo 11 milionow, podczas gdy straty Anglii i USA wyniosly po okolo 144 tys. (Davies nie liczy strat aliantow w strefie Pacyfiku).  Innymi slowy, na kazdego zabitego zolnierza amerykanskiego przypadalo 76 poleglych zolnierzy radzieckich.  Dysproporcje sa jeszcze wieksze przy porownaniu strat ludnosci cywilnej, gdyz ani USA, ani Wielka Brytania nie byly pod okupacja. W czasie niemieckich bombardowan Wielkiej Brytanii zginelo okolo 60 tys. obywateli. Nawet taka liczbe trudno sobie wyobrazic, to co to jest w porownaniu z  18 milionami Zydow, Polakow, Bialorusinow i innych narodowosci wraz z Rosjanami.  Na kazdego zabitego obywatela brytyjskiego przypada 300 radzieckich cywili.

Poza tym, nalezy dodac innego rodzaju cierpienia jak deportacje, egzekucje, niewolnicza prace, glod, obozy koncentracyjne a nawet odbieranie dzieci.  Przykladem moze byc niewiarygodna historia o SS Lebensborn lub organizacji “Fontanna zycia,” ktora odbierala rodzicom w Polsce dzieci o nordyckim wygladzie i wykorzystywala je do rasowego “wzmocnienia” populacji w Niemczech.  Te z nich, ktore nie byly wystarczajaco aryjskie zabijano a pozostale adoptowaly niemieckie rodziny, nadajac im nowe imiona. Dziesiatki tysiecy obecnych obywateli niemieckich w wieku 60 kilku lat przyszlo na swiat z polskich matek. Na opowiedzenie kazdej takiej historii nie wystarczylob lez.

Najgorsza forma przemocy w czasie II wojny swiatowej byl oczywiscie Holocaust. W przeszlosci niektorzy historycy krytykowali polonocentryczne traktowanie Holocaustu przez Davisa jako zafalszowanie realiow doswiadzcenia zydowskiego. Osobiscie nie znam na tyle przeszlych prac Davisa, aby miec wyrobiona opinie na ten temat, ale obydwie strony przytaczaly rownie mocne argumenty ( ksiazke Davisa o Europie krytycznie ocenial w tej sprawie Theodore K.Rabb, z kolei z pasja bronila jej Anne Applebaum).

W No Simple War nie mozna generalnie zakwestionowac sposobu w jaki autor traktuje Holocaust. Tym niemniej, ciagle widoczny jest wplyw przeszlych krytycznych atakow, ktore spowodowaly, ze w tej ksiazce Davis nie moze uniknac nieznosnych wtretow.

Jego latwym celem staja sie ci, ktorzy staraja sie narzucic sila swoja “mistyczna”wizje Holocaustu, ktory ich zdaniem nie ogranicza sie tylko do realiow historycznych, ale poza niejasnymi uwagami Davies nie stara sie wyjasnic  glebiej swojego stanowiska.  Wielu chcialoby wiedziec ktore z “mistycznych okolicznosci” nalezy zdaniem autora odrzucic i dlaczego.

W innym miejscu, pod tematem Survivors Davies cytuje Normana Finkelsteina, ktory “gorzko oskarza organizacje, ktore pod pretekstem opiekowania sie ofiarami Holocaustu moga kierowac sie motywem korzysci finansowych lub interesem politycznym.”

To fatalne zdanie  nie tylko nasuwa watpliwosci, ale jest calkowicie bez znaczenia dla historii II wojny swiatowej i moze na czytelniku zrobic wrazenie, ze reakcja Zydow na Holocaust wywoluje w Daviesie jakas niezrozumiala wrogosc.

Mozna spekulowac, ze jako historyk Polski jest sfrustrowany faktem, iz przesladowanie Zydow przez nazistow jest duzo bardziej znane niz przesladowanie Polakow przez sowietow. Po drugie, zdaniem Daviesa, nalezy postawic barbarzynstwo nazistow na rowni z  barbarzynstwem stalinowskim, ktore aliancka propaganda wytrwale ukrywala.

Davies pisze, ze “wszystkie zdrowe moralne osady musza opierac sie o zasade stosowania tych samych standardow w stosunku do wszystkich stron.  Nie mozna zaakceptowac sytuacji, w ktorej niektore zbrodnie popelnione przez faworyzowana strone moga byc uznane za usprawiedliwione lub przemilczane.”

Davies przeciwstawia sie “alianckiemu schematowi historycznemu,” ktory przedstawia przymierze sowiecko-anglo-amerykanskie jako zjednoczone zmagania “antyfaszystowskie.” Amerykanie sa szczegolnie podatni na ten schemat, poniewaz nasza pamiec o II wojnie swiatowej zwykle zaczyna sie od ataku na Pearl Harbor, szesc miesiecy po ataku Hitlera na Zwiazek Radziecki, ktory stal sie jego wrogiem. Jednakze,

Davies przypomina nam, ze II wojna swiatowa zaczela sie od wspolnej inwazji Hitlera i Stalina na Polske a przez dwa lata obydwaj dyktatorzy wspoldzialali dla osiagniecia wspolnych celow. W rzeczywistosci, na pocztku 1940 roku Anglia i Francja rozwazaly nawet wyslanie sil ekspedycyjnych na pomoc Finlandii, ktora bronila sie przed sowiecka inwazja.

Po operacji pod kryptonimem Barbarossa, czyli inwazji Niemiec na Zwiazek Radziecki, Rosja stala sie oficjalnie jednym z aliantow.  Nie oznacza to jednak, ze w czasie wojny zniknelo zlo stalinowskiego rezimu, jakkolwiek czesto zapomina sie o tym na Zachodzie.

 Wrecz przeciwnie, Armia Czerwona stala sie w pewien sposob kulminacja komunistycznego eksperymentu, ktory juz zmilitaryzowal spoleczenstwo i traktowal ludzkie zycie jako srodek do osiagniecia ostatecznego celu.                                        

Poniewaz w rezultacie niekompetencji Stalina Armia Czerwona nie przewidziala inwazji Niemiec na Zwiazek Radziecki, musiala rekompensowac swoje poczatkowe straty poprzez traktowanie swoich zolnierzy jako mieso armatnie, co czesto szokowalo Niemcow. Sowieccy dowodcy szafowali zyciem swoich zolnierzy w taki sposob, jakiego Amerykanscy dowodcy nawet nie brali pod uwage. Musiano wiec stworzyc specjalne “regimenty blokujace” tuz za linia frontu, ktore natychmiast rozstrzeliwaly swoich towarzyszy, ktorzy probowali sie cofac.

Co jeszcze gorsze, poniewaz zupelnie irracjonalne, panstwo sowieckie kontynuowaloniszczenie wlasnego spoleczenstwa nawet w czasie najwiekszego natezenia wojny. W czasie pierwszego roku wojny w Armii Cerwonej wykonano 800 tys. wyrokow smierci na wlasnych zolnierzach. Kazda jednostka wojskowa miala swojego komisarza, ktorymusial potwierdzac wszystkie rozkazy wojskowe i mogl wydac wyrok smierci pod byle pretekstem.  Nic dziwnego, ze wg Daviesa najbardziej nawet niebezpieczna linia frontu stawala sie paradoksalnie “strefa psychologicznej wolnosci,” co sklanialo “Iwanow”do wychodzenia naprzeciw smierci z okrzykiem “hurra” na ustach.

Oczywiste jest, ze po przeczytaniu No Simple Victory nikt juz nie nazwie II wojny swiatowej “dobra wojna.” Jezeli jednak Davies napisal te ksiazke, aby wzbudzic w anglo-amrykanskich czytelnikach poczucie winy, to mija sie z celem. Wrecz przeciwnie,

Anglosasi beda ja wspominac jako wojne honorowa i pelna chwaly, mimo ze na wscchodnim froncie bylo to zmaganie sie dwoch demonow zla. Nie oznacza to, ze wojna po stronie anglo-amerykanskiej nie miala swoich moralnych dwuznacznosci jak chociazby bombardowanie niemieckich miast, ktore nie mialo praktycznie zadnego znaczenia z militarnego punktu widzenia i spowodowalo cierpienia ludnosci cywilnej.

W rezultacie tych bombardowan zginelo okolo 650 tys. ludzi.  Na szczescie Davies nie omawia naszych zmagan na Pacyfiku, ktore moglyby nam przypomniec nieprzyjemne zdarzenia jak zrzucenie bomb atomowych oraz rasistowska propaganda przeciwko Japonczykom.  W koncu jednak, po przeczytaniu No Simple Victory, mozemy byc zadowoleni, ze jestesmy obywatelami kraju, w ktorym jezeli nawet II wojny swiatowej nie mozemy nazwac “dobra wojna,” to ostatecznie mozemy o niej mowic jako o “slusznej wojnie.”

(Z angielskiego tlumaczyl Longinus Smyrgala)

                                                                                                                   JAK DLUGO JESZCZE NIEMCY BĘDĄ WASALEM USA?

                                                                                                                                                   Chyba nieprzypadkowo Stanislaw Michalkiewicz zasluzyl sobie na miano jednego z najlepszych polskich prawicowych dziennikarzy. Posiada wyjatkowa intuicje polityczna oraz odwage cywilna, ktore pozwalaja mu na rozstrzasanie tak niebezpiecznych tematow jak  np. wplywy obcych sluzb wywiadowczych (tzw. razwiedki) na to co od kilkunastu lat dzieje sie w Polsce. Przygnebiajace jest przypominanie narodowi polskiemu analogii z sytuacja, jaka panowala w Polsce przed rozbiorami pod koniec XVIII wieku, kiedy to rezydenci ambasad osciennych mocarstw w Warszawie decydowali o tym co dzialo sie w naszym nieszczesnym kraju. Dla nas  Polakow koszmarnym  przykladem  moga byc wspolczesnie takie fakty jak usytuowanie zydowskiej roszczeniowej lozy Bnai’n Brith na terenie ambasady naszego najwiekszego sojusznika -  USA w Warszawie lub przejecie przez Moskwe, Berlin, Waszyngton i Tel Aviv kopii dokumentow znajdujacych się w archiwach polskiej komunistycnej sluzby bezpieczenstwa. Nie trzeba chyba nikogo przekonywac jak niebezpieczne dla interesow Polski może być szantazowanie polskich politykow, uwiklanych w przeszlosci we wspolprace ze wspomnianymi sluzbami,  przez obce osrodki polityczne.  Zrozumiale sa wiec niezwykle silne przeszkody stawiane przed tymi, którzy usiluja dokonac weryfikacji polskich politykow i sluzb dyplomatycznych.

   Tym, ktorzy nosza konskie okulary na oczach i zarzucaja Redaktorowi Michalkiewiczowi paranoiczne poglady, warto przypomniec jaka role w polityce odgrywali i nadal odgrywaja ludzie powiazani ze sluzbami specjalnymi,  jak chociazby byly prezydent USA George Bush lub byly prezydent Rosji Putin. Problem lezy w tym, ze zarowno w Rosji jak i w Stanach Zjednoczonych, a zapewne rowniez w Niemczech, Izraelu i w wielu innych panstwach, politycy wywodzacy sie z tajnych sluzb mieli zawsze na uwadze dobro ich kraju.  U nas poszczegolne partie poltyczne zachowuja sie tak jakby byly sterowane przez agentow z ambasad: Rosji, Niemiec, USA lub Izraela. Zastanawiajace jest, ze w Polsce nie dosluzylismy sie politykow duzego formatu, ktorzy wywodziliby sie z myslacej patriotycznie polskiej razwiedki.

Sposrod wymienionych powyzej obcych panstw, ktorych razwiedki wtracaja sie w sprawy polskiej polityki, najbardziej intrygujace wydaja sie byc Niemcy, ktore przeciez od konca II wojny swiatowej podlegaja amerykanskiej kurateli, ale ostatnio nie ukrywaja  swoich zamiarow zblizenia sie do Rosji. Rzadowi Tuska zarzuca sie wrecz uleganie niemieckim wplywom, straszac Polakow nadciagajacym niebezpieczenstwem, jakim moze byc “dogadanie sie” Niemcow z Rosjanami ponad naszymi glowami, co moze grozic niemieckimi roszczeniami i powrotem Polski do granic z czasow  Krolestwa Polskiego. Z kolei, Kaczynscy wykazywali wyjatkowa uleglosc Stanom Zjednoczonym i Izraelowi. Dzialanosc Macierewicza w Wojskowych Sluzbach Informacyjnych widziano wrecz jako probe wyeliminowania agentow rosyjskich.  Zatem pomiedzy  poszczegolnymi razwiedkami w Polsce istnieje ostra konkurencja i wzajemne wysadzanie sie z polskiego siodla. Dla nas Polakow niezwykle wazne moze byc poznanie zamiarow politycznych Niemiec, w sytuacji kiedy amerykanskie wplywy w swiecie wydaja sie malec a globalny systemu jednobiegunowy zaczyna się stopniowo zmieniac sie na wielobiegunowy.

W ubieglym roku ukazala sie w Austrii ksiazka bylego dyrektora niemieckiej agencji kontrwywiadu wojskowego, generala w stanie spoczynku, Gerda Helmuta Komossy

pt. DIE DEUTSCHE KARTE. Das verdeckte Spiel der geheimen Dienste, Ares-Verlag, Graz 2007, w ktorej autor ujawnia warunki specjalnego traktatu, podporzadkowujacego Niemcy Stanom Zjednoczonym na wiele dziesiecioleci oraz rosnacy opor wobec amerykanskch wplywow wsrod niemieckiego spoleczenstwa. Okazuje sie, ze to podporzadkowanie dotyczylo nie tylko sfery gospodarczej lub militarnej, ale rowniez kulturowej.

Wspolczesny Berlin ze swoim przemyslem rozrywkowym w stylu Hollywood, paradami homoseksualistow, promowaniem pornografii, rozwiazlosci, itd., stal sie  Sodoma wspolczesnej Europy, symbolem upadku kultury europejskiej i przypomina troche sytuacje z Berlina Niemiec weimarskich, gdzie pozniej doszlo do zlowrogiego przebudzenia sie niemieckiego ducha. To wlasnie z Berlina do Kaliforni uciekaly tabuny artystow i producentow przemyslu rozrywkowego, zydowskiego pochodzenia, ktorzy w USA znalezli pole do popisu. Powrot ich kultury do Niemiec powojennych mozna potraktowac jako przejaw podporzadkowania Niemiec cywilizacji amerykanskiej. Powstaje pytanie: kiedy Niemcy, dumny narod o wielkiej historii i tradycji kulturalnej, zerwie amerykanskie peta. Niemcy powrocily juz do roli lidera gospodarczego Europy. Nastepnym krokiem bedzie na pewno proba osiagniecia samodzielnosci w sprawach poltycznych i militarnych. Do tego Niemcom potrzebna jest Unia Europejska, w ktorej odgrywaja juz czolowa role oraz sojusz z Rosja. 

                                                                                                                                                         Czy to bedzie jednak oznaczac odrodzenie sie Europy?                                                                     Amerykanski konserwatysta J..Buchanan wydal ostatnio ksiazke How theWest lost the World, w ktorej ubolewa, ze “Europa, Matka Cywilizacji Zachodniego Czlowieka starzeje sie i umiera, niezdolna do utrzymania poziomu urodzen, niezbednego dla zachowania spoleczenstwa Europy przy zyciu lub stawienia oporu inwazji imigrantow z Trzeciego Swiata.”

http://www.humanevents.com/article.php?id=26672

Stanley Sas  (Nowy Jork)

CZY BERLIN BEDZIE WASALEM WASZYNGTONU AZ DO 2099 ROKU?

Anna Woronowa

http://www.rpmonitor.ru/en/en/detail.php?ID=8857

Byly szef niemieckiej agencji kontrwywiadu wojskowego  MAD ujawnil szokujace informacje o tajnym niemiecko-amerykanskim  porozumieniu z 1949 roku. Nieczesto sie zdarza, aby wysocy oficerowie sluzb bezpieczenstwa ujawniali tajemnice  dotyczce dzialania mechanizmow poltyki narodowej. Za wyjatek od tej reguly mozna uznac opublikowanie  przez  Gerda-Helmuta Komosse ksiazki pt. DIE DEUTSCHE KARTE. Das verdeckte Spiel der geheimen Dienste, Ares-Verlag, Graz 2007. Autor porusza niezwykle drazliwy temat, jakim jest rozmyslne tlumienie niemieckiej tozsamosci narodowej przez  Stany Zjednoczone oraz ich aliantow przez wiele dziesiecioleci.

Tematem wspomnianej ksiazki sa sprzecznosci (czesto bardzo istotne) pomiedzy USA a Niemcami, o ktorych nie mowi sie publicznie.  Ksiazka zostala opublikowana w Austrii a jej rozprowadzanie w Niemczech napotyka na duze trudnosci. Jednakze, jej pojawienie sie na rynku ksiegarskim  moze swiadczyc o rosnacym niezadowoleniu srodowisk niemieckich sluzb specjalnych z narzucenia Niemcom Zachodnim roli wasala Stanow Zjednoczonych ( wedlug definicji Zbigniewa Brzezinskiego odnosi sie to do calej Europy ) po II wojnie swiatowej.

Gerd-Helmut Komossa ujawnia niewygodna prawde o warunkach podyktowanych po wojnie Niemcom przez USA i aliantow. Uklad z  21 maja1949 roku, ktorego tresc zostala zaklasyfikowana przez BND jako scisle tajna, sugeruje utrzymanie ograniczenia suwerennosci panstwowej RFN az do 299 roku.  Wspomniane restrykcje obejmuja m.in. sprawowanie calkowitej kontroli nad mediami niemieckimi oraz srodkami komunikacji przez zwycieskich  koalicjantow. Poza tym, kazdy nowo-wybrany kanclerz musi podpisac tzw. Federalny Akt Kanclerski a na niemieckie rezerwy zlota zostal nalozony areszt.

W rzeczywistosci,  wszyscy niemieccy kanclerze, wlaczajac w to obecna Kanclerz Pania Angele Merkel, skladali swoja pierwsza wizyte zagraniczna w Stanach Zjednoczonych.   Cale spektrum niemieckich partii politycznych znajduje sie pod kontrola specjalnej waszyngtonskiej komisji a media niemieckie, licencjonowane przez USA,  piora niemieckie mozgi w bardziej skomplikowany sposob niz robily to ich nazistowskie odpowiedniki. Nie mozna tez zapominac o stacjonujacych w Niemczech amerykanskich wojskach okupacyjnych.

Ten zdumiewajacy obraz Niemiec nie zostal namalowany przez jakiegos lewackiego autora, ale przez wytrawnego wojskowego, w ktorego umysle zakumulowala sie wiedza i doswiadczenie szeregu istotnych stadiow rozwoju cywilizacji europejskiej, a Niemiec w szczegolnosci. Emerytowany general Gerd-Helmut Komossa bral nie tylko udzial w II wojnie swiatowej, ale rowniez w pozniejszej zimnej wojnie.  Posiadajac tak olbrzymie doswiadczenie, autor bardzo krytycznie analizuje obecne mechanizmy poltyki globalnej.

Komossa wstapil ochotniczo do Wehrmachtu w 1943r.i zostal wyslany na front wschodni. W latach 1945-1949 byl jencem wojennym. W niewoli spotkal wielu Rosjan, ktorzy calkowicie odbiegali od image przedstawianego przez oficjalna nazistowska propagande. Od 1956r. sluzyl w Bundeswehrze, ktora utworzono na specjalnych warunkach. We wspomnianym tajnym porozumieniu przewidziano mozliwosc utworzenia armii nmiemieckiej.  Jednakze, zgodnie z niemiecka konstytucja, miala ona pelnic jedynie funkcje obronne. W miare jak zmienialy sie cele koalicji, pojawila sie potrzeba istnienia silnej armii, ktora nosilaby inne mundury, ale ktora bylaby tak samo zdyscyplinowana i posiadalaby takie same zdolnosci do walki na ladzie, morzu i powietrzu, jak armia nazistowska. Taki typ zolnierza byl potrzebny nie tylko na przypadek konfliktu z blokiem sowieckim, ale rowniez  dla spelniania misji globalnych.  Koalicja potrzebowala 500-tysiecznej armii niemieckiej,  ktorej wyposaznie prawie calkowicie pochodzilo z USA.

W ciagu dwoch ostatnich dekad Waszyngton usilowal wciagnac Niemcy do militarnego partnerstwa w kontroli globalistycznej. Jednakze, olbrzymie wysilki uwiklania Niemiec w amerykanskie operacje w Somalii, Bosni lub Serbii, a ostatnio w Afganistanie i Iraku, przyniosly odwrotny skutek, powodujac przesuniecia w podejsciu niemieckich kregow strategicznych.  Niezadowolenie z amrykanskiej poltyki globalistycznej oraz podstawowe roznice w postrzeganiu roli Niemiec we wspolczesnej historii osiagnely krytyczny poziom.

Od polowy lat 1990-ych znaczaco zmienilo sie nastawienie niemieckich kregow militarnych, zarowno do USA, jak i do NATO.  Jakkolwiek, wiekszosc niemieckiej kadry oficerskiej nie jest negatywnie nastawiona do Stanow Zjednoczonych (wielu z nich ukonczylo amerykanskie akademie wojskowe), to obecnie  odczuwaja rozczarowanie a nawet wstret do polityki Waszyngtonu.  Wielu oficerow  przekonalo sie, ze hegemonistyczna polityka USA prowadzi do destrukcji ekonomiczno-spolecznych

systemow, zarowno poszczegolnych panstw, jak i calych regionow geograficznych, a porzadek w amerykanskim wydaniu jest synonimem chaosu. Gerd-Helmut Komossa, jako dyrektor niemieckiej agencji kontrwywiadu wojskowego (MAD), byl czesto okreslany jako “myslacy politycznie zolnierz.” Obecnie otwarcie protestuje przeciwko wysylaniu jednostek Bundeswehry na zagraniczne misje interwencyjne, powolujac sie na przepisy niemieckiej konstytucji, dotyczce armii.

Tymczasem, USA nalega na Niemcow, aby wyruszyli do walki. Ulegajac tej presji, rzad niemiecki wyslal ograniczony kontyngent wojskowy do Afganistanu.  Generalowie NATO  chca jednak znacznego powiekszenia niemieckiego udzialu w tej wojnie. Sekretarz generalny NATO, Jaap de Hoop Scheffer, oskarza Bundeswehre o biernosc jej jednostek w Afganistanie, domagajac sie zwiekszenia elastycznosci oraz rozszerzenia misji na poludnie Afganistanu.

W swojej ksiazce Komossa zapytuje, czy mozna zaakceptowac sytuacje, w ktorej mlodzi Niemcy rekrutowani sa do narodowej armii, aby realizowac poza granicami kraju cele obcych panstw. Operacyjne mapy sztabowe, pokazujace zadania dla niemieckich jednostek wojskowych, wykraczaja poza kontynent europejski i nie maja nic wspolnego z niemieckimi interesami narodowymi. Autor pyta czy obywatele niemieccy chca, aby znow w historii nazywano zolnierzy niemieckich mordercami?

Problem w tym, ze ani Amerykanie, ani ich alianci nie dbaja zbyt mocno o moralny aspekt calej sprawy.  Poniewaz wspomniane tajne porozumienie obowiazuje do 2099 roku, Niemcy maja walczyc tam, gdzie zostana wyslani. Niemieccy czytelnicy beda potrzebowac troche czasu, aby moc przetrawic szokujace informacje, ujawnione przez Generala Komosse. Mozna jednak watpic czy narod o tak wielkich tradycjach kulturalnych i historycznych zgodzi sie latwo na tolerowanie amerykanskiej petli na swojej szyji przez nastepne dekady.

Publikacja ksiazki Komossy pt. Niemiecka Karta jest jeszcze jednym dowodem na to, ze wspolczesny swiat przeksztalca sie z systemu jednobiegunowego w system wielobiegunowy. W nowej sytuacji Niemcy nie beda chyba musialy czekac osiemdziesiat lat, aby osiagnac calkowita suwerennosc.

(Z angielskiego tlumaczyl: Longinus Smyrgala)

PULAPKA DLA ROSJI                                                                                                                                                                                                                                                                                              Za operacja “Clean Field” stali amerykanscy neokonserwatysci i ukrainscy faszysci

Wywiad Nataszy Barcz (NB) z Vadimem Stolz’em (VS) szefem miedzynarodowej sledczej grupy dziennikarskiej Left Russia

NB.  Vadim, co mozesz nam powiedziec o ludziach, ktorzy stali za atakiem armii gruzinskiej na bezbronnnych obywateli Ossetii?

VS. Uwazam, ze na wiosne 2008 powstal spisek zawiazany przez bylych czlonkow

tajnej grupy Gates’a z 1989-91 oraz centrum banderowcow, dzialajacym w Glownym

Dyrektoriacie  Wywiadu Wojskowego Ministerstwa Obrony Narodowej Ukrainy.

NB. Czy moglbys podac jakies nazwiska i szczegoly tej akcji?

VS. Oczywiscie. Na pierwszym miejscu trzeba wymienic biuro Wiceprzezydenta USA

D, Cheney’a oraz dwoch glownych ludzi organizujacych kampanie wyborcza senatora Mc Cain’a: Randy Scheunemanna i Roberta Kagana. Scheunemann jest doradca McCain’a d/s miedzynarodowych oraz wlascicielem firmy lobbystycznej wynajetej przez

Saakaszvillego do dzialania na rzecz przyjecia Gruzji do NATO.

W 2002r. Scheunemann ufundowal Komitet Wyzwolenia Iraku oraz byl glownym lobbysta na rzecz  wypowiedzenia wojny Irakowi przez USA. Bral udzial w dostarczeniu wywiadowi amerykanskiemu sfalszowanych dowodow o rzekomym istnieniu broni masowego razenia w Iraku. Wspolpracowal scisle z szefem Irackiej Rady Narodowej Ahmedem Chalabim.  Chalabi byl glownym zrodlem dezinformacji dla CIA i Pentagonu.

Scheunemann  wspolpracowal z ‘bylym” wysokiej rangi oficerem CIA Fritzem Ermathem w przygotowaniu calej akcji dezinformacyjnej. W tym czasie. Fritz

Ermath pracowal w Science Applications International Corporation, bedacej jednym z glownych kontraktorow Pentagonu, CIA i FBI. W sklad Zarzadu SAIC wchodzil Robert Gates, obecny sekretarz obrony USA.

Fritz Ermath byl waznym ogniwem laczacym grupe bylych oficerow wywiadu ZSRR  (wystepowala ona pod szyldem przedsiebiorstwa Far West LLC) oraz  prawicowa kabala umiejscowiona w amerykanskim zbrojeniowym kompleksie przemyslowym oraz w rzadzie Stanow Zjednoczonych.

Jezeli chodzi o Roberta Kagana, to jest on “nieformalnym” doradca Mc Cain’a, reprezentujacym prawicowe elity dazace do powrotu USA do polityki imperialistycznej,

stosowanej przed I wojna swiatowa. Jego zona reprezentuje Stany Zjednoczone w NATO. Obydwoje mieszkaja w Brukseli.

Kagan i William Kristol utworzyli Project for the New American Century (PNAC),

ktory reprezentuje militarystyczno-polityczna kabale, skladajaca sie z neokonserwatystow, ultra-prawicowych Republikanow oraz zydowskich Likudnikow, dazacych do dominacji nad swiatem.

Czlonkami super-tajnej grupy, ktora stala za ostatnimi wydarzeniami na Kaukazie byli

Robert Gates, Condi Rice, Ermarth i Eryk Edelman, ktory jest podsekretarzem obrony d/s polityki u Gates’a . Tworza oni grupe weteranow zaangazowanych w tajna wojne z ZSRR i Rosja.

Moim zdaniem, glowna role w spisku odegral ukrainski wywiad wojskowy, ktory reprezentowali generalowie Wladimir Filin (poprzednio wystepujacy jako Vladimir

Litowczenko) oraz Aleksiej Likwintsew ( poprzednio Aleksiej Kolosowskij).

General-major Wladimir Filin ma wiele twarzy. Poza praca w Ukrainskim Ministerstwie Obrony, pelni funkcje wiceprzewodniczacego firmy “konsultingowej” Far West LLC

z siedziba w Dubaju. Firma ta  spelnia role komercyjnego kamuflazu dla antyrosyjskiej wspolpracy wywiadow :amerykanskiego, brytyjskiego, ukrainskiego  Arabii Saudyjskiej oraz innych krajow.  Filin pisuje rowniez jako ekspert d/s politycznych

dla rosyjskojezycznych publikacji nalezacych do Far West LLC: Forum.msk.ru oraz Pravda.info.

Publikuje rowniez swoje artykuly w “nacjonalistycznym” tygodniku Zawtra, finansowanym przez Far West. Filin wystepuje rowniez jako brazylijski biznesman F.T.

Carvallo, ktory jest wlascicielem kilku fabryk etanolu, wspolnie z Georgiem Sorosem.

Wedlug naszych zrodel, Filin i Likwintsew reprezentuja “banderowskie centrum”

w ukrainskim ministerstwie obrony.

Do ich partnerow zaliczaja sie m.in. byly pulkownik wywiadu rosyjskiego Anton Surikov

(Mansur Natojew), general major w stanie spoczynku Ruslan Sajdow (Ruslan Sadulajew), doradca ministra obrony Uzbekistanu i szef wywiadu czeczenskich wladz na emigracji oraz ksiaze saudyjski Rashid (prezydent Far West LLC).

NB. Co mozesz powiedziec o historii tej konspiracji?

VS. Z politycznego punktu widzenia atak Gruzji na Ossetie byl nowa faza planu “Barbarossa 3”, ktorego celem jest dalsze rozbicie Rosji po uprzednim rozmontowaniu ZSRR oraz objecie kontrola jej arsenalu nuklearnego i zasobow naturalnych. Do wiosny 2008 glownym zadaniem FarWest bylo szantazowanie rosyjskiego kierownictwa a glownie grupy tzw. silowikow skupionych wokol Igora Seczina. Ukrainski wywiad wojskowy utworzyl nawet specjalny department “R” dowodzony przez bylych sowieckich oficerow GRU, ktorego zadaniem bylo zbieranie informacji i “brudow” o   Seczinie i  innych rosyjskich wysokiej rangi politykach i biznesmenach. Celem tego departamentu bylo sprowokowanie bratobojczych walk wewnatrz grupy trzymajacej wladze w Moskwie. Putin mial byc zabity w zamachu lub wziety jako zakladnik. Tymczasem, Putin rozegral umiejetnie wewnetrzne konflikty, grajac w “dobrego” i “zlego” policjanta (Dimitry Medwiediew i Sergiej Iwanow). Gladko przekazal wladze Miedwiediewowi. Walke ta udokumentowal Anton Baumgarten w swojej ksiazce

Barbarossa 3. Glowna ofiara byl general-pulkownik Alekander Bulbow, szef  Wydzialu d/s Zwalczania Handlu Narkotykami wraz ze swoimi oficerami, ktorzy podjeli prewencyjne kroki przeciwko FarWest. Na wskutek falszywych oskarzen ze strony

Aleksandra Bastrykina (szefa Komitetu Sledczego Biura Prokuratora Generalnego Rosji), przyjaciela Seczina, zostali aresztowani w 2007 r. i pozostaja nadal w areszcie

Nowa faza walki przeciwko Rosji rozpoczela sie kiedy okazalo sie, ze spalil na panewce plan wywolania chaosu na Kremlu w czasie przekazywania wladzy prezydenckiej oraz kiedy Republikanie stracili wiare, ze ich kandydat wygra w wyborach prezydenckich w USA w 2008r. W tej nowej fazie glowne miejsce wyznaczono “pomaranczowym” rezimom Juszczenki i Szakaszwilego. Ich rola polegala na sprowokowaniu kryzysu

wokol Rosji, aby przekonac kraje “starej Europy,” ze nieunikniona jest nowa zimna wojna z Rosja i w tej sytuacji powinny one poprzec stanowisko USA w/s przyspieszenia przyjecia Gruzji i Ukrainy do NATO.  Rownie waznym elementem bylo wykorzystanie napiecia miedzynarodowego dla wzmocnienia pozycji Mc Caina. Tu warto przypomniec opinie wielu obserwatorow politycznych, ktorzy widza analogie pomiedzy konspiracja,

ktora dala zwyciestwo Raeganowi i Bushowi w 1980r. oraz obecna gruzinska prowokacja

Za obydwoma wydarzeniami stal Robert Gates.

Nalezy rowniez spojrzec na omawiane wydarzenia z szerszej perspektywy. Wedlug koncepcji nowego imperializmu Kagana, trzeba doprowadzic do likwidacji ONZ’u,

ktora zastapi sie “liga krajow demokratycznych,” ktora bedzie bronic “cywilizacji”

przed “liga autokratow.” Mozna sie domyslac, ze do tej drugiej ligi nalezy Rosja (i byc moze ChRL). Atlantydzi potrzebuja “nowej drugiej zimnej wojny,” aby scementowac swoj sojusz czyli “Zachod.”  Wedlug wizji Kagana, system prawa miedzynarodowego zostanie zniesiony a na jego miejscu pozostanie “czyste pole” dla Armaggedonu

pomiedzy zachodnimi silami jasnosci a wschodnimi silami ciemnosci. Kagan marzy o powrocie epoki sprzed I wojny swiatowej, kiedy to zachodni imperialisci, ktorzy nie byli

ograniczani polityczna poprawnoscia, mogli bic “dzikusow” i “barbarzyncow” na prawo i lewo. W dzisiejszych czasach “barbarzyncow” okresla sie jako “lige dyktatorow.”zagrazajacych wolnosciom “cywilizowanej czesci ludzkosci.” Kagan okresla ta sytuacje jako “koniec marzen i powrot do historii.” Kagan cieszacy sie duza publicity w krajach zachodnich, wyrasta do roli czolowego ideologa elit atlantyckich.

Ideologiczne korzenie operacji “Czyste Pole” tkwia wlasnie w doktrynie Kagana.

W mowach wyglaszanych przez Szakaszwilego, Gruzja okreslana jest jako “bastion cywilizacji” przeciwko “azjatyckiej niewoli.” Opracowania gruzinskie pelne sa takich wlasnie rasistowskich nonsensow.

NB.  Rola amerykanskich neokonow oraz ideologiczne zrodla gruzinskiego ataku

na osetynczykow jest bardzo waznym temtem i wymaga oddzielnych studiow, ale co mozesz powiedziec o historii samej operacji “Czyste Pole.”

VS.  W roku 2007 otrzymalismy tajna informacje ze zrodel w Ministerstwie Obrony Ukrainy, ze general Wladimir Filin zostal przeniesiony ze Specjalnego Departamentu “R” w celu koordynoawnia dzialan wywiadow wojskowych Ukrainy i Gruzji. Praktycznie, oznaczalo to, ze Filin kontrolowal przeplyw informacji, jakie wojskowy wywiad Ukrainy posiadal na temat rosyjskiej armii,do Gruzji. Sluzby wywiadowcze

Gruzji byly zbyt slabe do tych zadan i musialy polegac na Ukraincach. Filin dysponowal doswiadczona kadra wywiadowcza, wsrod ktorej wielu oficerow pracowalo uprzednio dla sowieckiego GRU. Posiadal rowniez rozbudowana siec agentow w poludniowej Rosji

i w Moskwie. Filin mial rowniez swoje “wtyczki” w Ministerstwie Obrony Rosji, FSB

oraz w wielu innych agencjach. Filin wraz ze swoimi partnerami z FarWest zajmowali sie rekrutacja agentow poprzez wciaganie ich do przestepczej  dzialanosci, takiej jak handel

narkotykami oraz nielegalny handel bronia. Tak wiec Operacja ‘Cyste Pole” byla wspierana przez ukrainski wywiad wojskowy. Swoj udzial mialo rowniez wykorzystanie amerykanskiej technologii wywiadowczej rozmieszconej wokol miasta Gori I w innych miejscach.

Jak sie dowiedzielismy ze zrodel niemieckich,  w marcu 2008r. Robert Kagan mial pierwsze spotkanie z kierownictwem FarWest LLC – Wladimirem Filinem, Ruslanem

Saidovem oraz Antonem Surikowem. Zostali oni przedstawieni Kaganowi w Brukseli przez Fritza Ermartha, bylego wysokiego officera CIA, pracujacego obecnie w Fundacji Nixona. Na tym spotkaniu ustalono kanal komunikacji pomiedzy FarWest a biurem doradczym zajmujacymi sie polityka zagraniczna oraz sluzbami specjalnymi, zaangazowanymi w kampanie wyborcza McCain’a. W maju Filin zaczal szantazowac Rosje, twierdzac, ze armia ukrainska zatrzymala sobie pewna ilosc glowic nuklearnych,

Lamiac postanowienia porozumienia budapesztanskiego z 1995r. Prowadzil rowniez

wojne propagandowa przeciwko niemieckim socjaldemokratom, sympatyzujacym z Rosja, jak b. kanclerz Schroeder oraz b. minister spraw zagranicznych Steinmeier,

porownujac ich z nazistami a projekt budowy rurociagu pod dnem Baltyku do paktu

Ribbentrop-Molotow.

NB. Czy to mozliwe, ze Filin moglby podjac temat re-nuklearyzacji Ukrainy bez porozumienia z Waszyngtonem?

VS. Wykluczone. Oczywiste jest, ze zostalo to uzgodnione z ludzmi Cheney’a, ktoremu ta mysl podsuneli tacy ludzie jak Kagan lub Scheunemann. Potwierdza to nastepujace wydarzenie. W maju Bush pojechal do Berlina i powiedzial kanclerz Merkel, ze Ukraina

chce posiadac bron nuklearna, w przypadku gdyby Niemcy protestowaly przeciwko przyjeciu Ukrainy do NATO. Po tym spotkaniu, Merkel udala sie do Kijowa gdzie Juszczenko przedstawil jej project deklaracji, stwierdzajacej, ze Ukraina zrywa uklad budapesztanski, ktory zobowiazywal ja do nie-posiadania broni nuklearnej.  W Kijowie Merkel zlagodzila swoje stanowisko w/s przyjecia Ukrainy do NATO, przekonujac Juszczenke, aby wstrzymal sie z wydaniem w/w oswiadczenia.  W prasie ukrainskiej

toczyla sie w tym czasie ozywiona dyskusja n/t ukrainskiej broni nuklearnej. Komunistyczny deputowany Leonid Grach wystapil oficjalnie z wnioskiem o wyjasnienie mozliwosci zlamania traktatu budapesztanskiego przez Ukraine,

wysylajac listy do Juszczenki i ambasadora Stanow Zjednoczonych w Kijowie

Williama Taylora. Napiecie wokol calej sprawy zaczelo rosnac. Burmistrz Moskwy

Luzkow wydal prowokacyjne oswiadczenie w/s statusu Polwyspu Krymskiego.

Rownie prowokacyjne anty-ukrainskie publikacje zamiescili poltolodzy z grupy Surkowa-Belkowskiego. Na to tylko czekali sponsorzy operacji “Czyste Pole.”

Na kilka dni przed atakiem Gruzji na Osetie, do Stanow Zjednoczonych przybyli:

ksiaze Raszid (prezydent FarWest LLC), Saidov, Filin i Surikow, celem dokonania ostatecznych przygotowan operacji z ich politycznymi sponsorami. Prosto z USA,

Filin udal sie do Gruzji. Wedlug naszych zrodel, jego zadaniem w Gori bylo zapobiec zniszczeniu strategicznego Tunelu Rok przez samych Gruzinow.

W czasie kiedy pierwsze bataliony 58-ej Armii docieraly do Tskhinvali, Filin przebywal

w Kodor Gorge w Abchazji.  Naszym zdaniem, wykonywal tam podwojne zadanie.

W sytuacji kiedy porazka Gruzinow stawala sie oczywista, nadzorowal ewakuacje ukrainskich specjalistow wojskowych oraz obserwowal przejecie kontroli nad Gorge

przez Abchazow. Kodor Gorge to miejsce o strategicznym znaczeniu, most laczacy Abchazow z ich  etnicznymi  pobratymcami Czerkiesami na Polnocnym Kaukazie.

Ma on istotne znaczenie dla planow FarWest oraz jego amerykanskich i tureckich sponsorow. Organizacje “Czerkieski Kongres” oraz tureckie “Szare Wilki” daza do utworzenia “Wielkiej Czerkiesji” jako czesci pan-tureckiego imperium “Wielkiego Turanu.” Anton Surikow (Mansur Natojew) uwazany jest za szefa sluzby bezpieczenstwa

“Czerkieskiego Kongresu” i lacznika z “Szarymi Wilkami.”

NB. Jezeli Twoja koncepcja jest prawdziwa, to wyglada na to, ze wlasciwie Filin pomogl armii rosyjskiej. Dlaczego zapobiegl zamknieciu tunelu?

VS.  Poniewaz glownym celem politycznym operacji “Czyste Pole” bylo wprowadzenie Rosjan do Gruzji. Amerykanscy i ukrainscy sponsorzy nie spodziewali sie jednak, ze tak szybko dojdzie do rozsypki gruzinskiej armii. Liczyli na dlugotrwala, krwawa i wyczerpujaca wojne lokalna z duzymi stratami w ludnosci cywilnej, ktora rozszerzylaby sie na caly Kaukaz i na terytorium Rosji. Nie zapominajmy, ze starannie zaplanowano rowniez atak na Abchazje. Na gruzinskich mapach wojskowych, zdobytych przez Rosjan, zaznaczono otoczone abchazkie oddzialy wojskowe i wiekszosc ludnosci cywilnej.

Ukrainscy doradcy wojskowi byli skoncentrowani w abchazkim Kodor Gorge a nie wokol Tskhinvali. Jednakze, w Tskhinvali nie udalo sie zatrzymac armii rosyjskiej, ktora posuwala sie z szybkoscia, ktora zaskoczyla amerykanskich ekspertow wojskowych.

Nawet ukrainscy doradcy wojskowi w niczym nie mogli pomoc armii gruzinskiej.

Wedlug naszych informacji, wszystkie cztery samoloty wojskowe, jakie armia rosyjska stracila w Gruzji, zostaly zestrzelone przez ukrainskie oddzialy przeciwlotnicze.

Niewatpliwie, stracenie bombowcow TU-22 spowolnilo nieco tempo posuwania sie armii                                                                                                                                             rosyjskiej. Nie mialo to jednak zadnego istotnego znaczenia dla przebiegu wojny.

Z chwila kiedy Gruzini zostali wyparci ze wzgorz wokol Tskhinvali, oddzialy rosyjskie zaczely sie szybko posuwac w kierunku Gori. W obliczu rosyjskiego “blitzkriegu”

Filin ewakuowal swoich ukrainskich doradcow wojskowych z Kodor Gorge. Wykonali pewien plan minimum. Nie mogli bowiem na serio liczyc na  ostateczne zwyciestwo Gruzji. Wykorzystano Gruzje jako przynete na haczyku dla Rosji. Ukraina miala w tym calkiem inny interes. Lobbowanie Filina na rzecz przywrocenia Ukrainien statusu mocarstwa nuklearnego rozpoczelo sie w przewidywaniu wystapienia konfliktu rosyjsko-gruzinskiego, ktory pomogl on sprowokowac.

NB. Czy Rosja mogla uniknac polkniecia tej przynety?

VS. Nie miala szansy. Wiedzieli, ze Rosja nie bedzie sie biernie przygladac temu co sie dzieje w Poludniowej Osetii. Dlatego popchneli Szakaszwilego do tej przestepczej, bezsensownej agresji. Ich celem nie byla okupacja Poludniowej Osetii. Amerykanom na tym nie zalezalo. W przeciwnym razie, pierwsza rzecza jaka powinni zrobic, powinno byc zniszczenie Tunelu Rok. Zamiast tego zaczeli zabijac ludnosc cywilna i zolnierzy misji pokojowej, jakby  zapraszajac Rosjan, aby wkroczyli do ratowania ich. Ich kalkulacje byly sluszne. Rosja miala do wyboru wieksze lub mniejsze zlo, albo wojna, albo pozostawienie Osetii na lasce losu. Wybierajac wojne, Rosja pogorszyla swoje stosunki z Zachodem, co podkopalo pozycje takichy jej przyjaciol jak Steinmeier i inni.

NB.  Moze to glupie pytanie, ale dlaczego Rosja nie wykonala ataku prewencyjnego?

Czy dlatego, ze przedstawiano by ja jako agresora?

VS. Zgadza sie. Rosja musialaby wtedy zaplacic duzo  wiecej niz dwa tysiace zabitych. Ukraina otrzymalaby wowczas zielone swiatlo dla czlonkowstwa w NATO a wtedy Rosja musialaby dzialac szybko i z cala moca, ryzykujac niebezpieczne konsewencje.

NB.  Innymi slowy, sukces w Poludniowej Osetii trudno nazwac zwyciestwem.

VS.  Ani zwyciestwem, ani kleska.  Nie zapobieglismy smierci dwoch tysiecy ludzi

oraz znszceniom. Musielismy polknac przynete, poniewaz inicjatywa strategiczna znajduje sie w ich rekach i nic ich nie powstrzyma. Odnieslismy jednak zwyciestwo moralne. To bardzo wazne. Poza tym, oni nie sa w stanie wszystkiego przewidziec.

Nasza akcja dyplomatyczna zaczyna przynosic rezultaty, jakich sie nie spodziewali.

NB.  Rezim Szakaszwilego zostal uzbrojony po zeby przez Ukraine, Izrael i USA.

Jaka role odegralo FarWest w uzbrojeniu Gruzji?

VS.  Jego rola byla wyjatkowa. Generalowie  Filin i Likwintsew reprezentuja GUR w

kontroli handlu bronia z innymi panstwami. Obywaj byli glownymi partnerami biznesowymi ministra obrony Okruashvili, sprzedajac bron do Gruzji za posrednictwem

firmy FarWest LTD oraz pozniej BIVIS-RU. Jakiekolwiek publikacje na temat eksportu broni ukrainskiej do Gruzji i Azerbajdzanu, jakie ukazywaly sie w Profilu, wywolywaly

natychmiast histeryczna reakcje Filina. W artykulach tych pisalismy o wyscigu zbrojen i podzeganiu do wojny na Kaukazie.Po raz pierwszy Filin nazwal Rosje w swoim oswiadczeniu glownym potencjalnym militarnym przeciwnikiem Ukrainy oraz grozil rewanzem w postaci ujawnieniem szczegolow kontraktu na dostawe broni rosyjskiej do Wenezueli. FarWest sprzedawal do Gruzji nie tylko bron z Ukrainy, ale rowniez nielicencjonowane pirackie uzbrojenie z fabryk w Polsce, Bulgarii i Jordanii.

NB. Czego mozemy teraz oczekiwac?

VB. Mysle, ze beda chcieli usunac Szakaszwilego. Na wiosne postanowiona nawet, aby zastapic go Burdjanadze, ktora dystansowala sie od Szakaszwilego. Juszczenko i Szakaszwili jada na tym samym wozku. Amerykanie i banderowcy beda chcieli go

zastapic Julia Timoszenko. Wydaje im sie, ze beda mogli ja kontrolowac. Przez pewien czas probowala walczyc o niezaleznosc, ale w koncu Filin, Galaka (byly szef GUR),

Likwincew i inni banderowcy zlamali ja psychicznie. Timoszenko obawia sie wrecz o swoje zycie.  

Rosje czeka w niedlugim czasie nowa prowokacja dotyczaca Sewastopola, ktora moze grozic wojna z Ukraina. Trudno bedzie uniknac nowej zimnej wojny gdy Zachod poprze nuklearne ambicje banderowcow. Ultra-nacjonalisci ukrainscy nie cofneliby  sie przed

zrzuceniem bomby atomowej na Moskwe.

Jezeli chodzi o Kadyrowa i jego armie 25 tysiecy weteranow rezimu Dudajewa-Maskadowa,  na razie siedza cicho i lepiej ich nie prowokowac. Mamy wazniejsze sprawy.

W Turcji Szare Wilki atakuja premiera Erdogana, wykorzystujac Sad Najwyzszy.

Erdogan obawia sie ich i bedzie szukal wsparcia w Rosji.

Izrael, gdzie obsesja wszystkich politykow jest Iran,  moga znalezc sie w podobnej sytuacji, w jakiej obecnie znajduje sie Szakaszwili, jezeli zdecyduja sie zaatakowac to panstwo. Stany Zjednoczone i Arabia Saudyjska chcialyby oslabic pozycje Iranu, ale cudzymi rekami, dlatego moga dac wolna reke Izraelowi.

Stany Zjednoczone prowadza obecnie tajne rozmowy z ChRL. O ile mi wiadomo, Chinczycy chca przejac czesc odpowiedzialnosci za Afganistan. W takiej sytuacji,

Azja Centralna i Kazachstan automatycznie przechodza w ich strefe wplywow.

W zamian Chiny moga wykorzystywac Iran jako karte przetargowa w negocjacjach ze Stanami Zjednoczonymi. Niestety, trudno byoby zweryfikowac te informacje.

Jezeli chodzi o stosunki pomiedzy Putinem a Miedwiediewem, to uykladaja sie one poprawnie, jednakze nieustannie beda ponawiane proby skonfliktowania ich, zarowno z zewnatrz jak i wewnatrz. Zachodnie media oraz kontrolowana prze FarWest prasa rosyjska  przedstawiaja Putina nieomal jako faszyste. Nalezy oczekiwac wykluczenie Rosji z G-8. W ramach WNP zaden porzywodca otwarcie nie popiera Putina. Lukaszenko, Nazarbajew i Karimow odmowili wrecz tego.

Vadim Stolz

research@left.ru

(Z angielskiego tlumaczyl John Terlecky)